ค์จักรพรรดิอยู่แล้ว จะมาห่วงใยร่างกายของอดีตองค์หญิงอย่างเธอได้อย่างไรหากนางไม่ไป สมเด็จพระราชชนนีก็จะว่านาง ในฐานะคนของตระกูลหลวงวันฉลองพระราชสมภพของสมเด็จพระราชชนนีก็ไม่เข้าร่วม ถือเป็นการดูหมิ่นยิ่งนักในเวลานี้ หลิ่วเหมยอู่ได้กล่าวด้วยความคาดหวังและอิจฉาว่า: “สิ่งเหล่านี้ที่ท่านแม่ทัพเตรียมไว้สำหรับองค์หญิงนั้นงดงามเสียจริง องค์หญิงไปเถิดเพคะท่านแม่ทัพเองก็ตั้งใจหามาให้ ไม่เหมือนกับเหมยอู่ อยากจะออกไปดูยังมิสามารถเลยเพคะ”ฉินหรูเหลียงจับมือหลิ่วเหมยอู่อย่างรู้สึกผิด ยิ่งไม่อยากเจอหน้าเฉินเสียนเข้าไปใหญ่นางจงใจอวดเพื่อให้เหมยอู่รู้สึกไม่สบายใจที่ได้เห็นสิ่งเหล่านี้งั้นหรือ?เฉินเสียนเลิกคิ้วถาม: “เจ้าอยากไปงั้นหรือ?”หลิ่วเหมยอู่ตะลึง : “องค์หญิงอย่าเข้าใจหม่อมฉันผิดไปเพคะ เหมยอู่เพียงแค่อิจฉาที่องค์หญิงที่สามารถไปร่วมงานพร้อมท่านแม่ทัพในโอกาสเช่นนั้นได้……”ถึงแม้คืนนี้เฉินเสียนจะไม่มา หลิ่วเหมยอู่ก็จะพูดเรื่องนี้กับฉินหรูเหลียง หวังให้เขาพานางไปด้วยเฉินเสียนพูดสบายๆว่า:“ในเมื่อเจ้าอยากจะไป เช่นนั้นเจ้าก็ไปสิ”ฉินหรูเหลียงขมวดคิ้วและกล่าวว่า: “กลับไปสวนสระวสันตฤดูของท่านไป มาพูดเรื่องไร้สาระอะไรที่นี่”564
เฉินเสียนกล่าว: “เพียงแค่ให้เหมยอู่ไปงานเลี้ยงกับท่าน มีอะไรงั้นหรือ ท่านแม่ทัพฉินเป็นคนบอกเองมิใช่หรือว่าหลังจากที่นางแต่งงานเข้ามาแล้ว ตำแหน่งของนางก็เทียบเท่ากับข้า แล้วเหตุใดครั้
