นื่อยไปก่อน！ฉินหรูเหลียงเห็นกับตาตัวเองว่าเฉินเสียนที่ท้องโตเหมือนเดิมกลับมาอย่างปลอดภัยและยืนอยู่ตรงนั้น ใจที่ไม่กี่วันมานี้เป็นห่วงอย่างแปลกประหลาดก็ผ่อนคลายลงฉินหรูเหลียงพลิกตัวลงจากม้า การเคลื่อนไหวอย่างว่องไว ก้าวไม่กี่ก้าวก็มาอยู่ตรงหน้าของเฉินเสียน เขาสูงและเหนือกว่าเธอ แสงอาทิตย์สาดส่องทางด้านหลังของเขา พอดีกับได้ช่วยปกคลุมให้เฉินเสียนได้รับความเย็นด้วยสีหน้าฉินหรูเหลียงเหี้ยมโหด ท่าทางนํ้าเสียงก็ดุดันเลวร้าย กัดฟันเอ่ย“วันที่ผ่านมาท่านไปไหนมา?！”เฉินเสียนเอ่ยอย่างเรียบเฉย“ไม่ใช่ว่าข้าถูกโจรจับปล้นชิงหรือ โชคดีที่นักดาบพเนจรช่วยไว้ ไหนจะรู้ว่าเพียงแค่เดินไปผิดเส้นทางเพียงครึ่งเดียว ก็ต้องไปโผล่เมืองอื่นแล้ว”534
“ท่านไม่รู้ว่าเรือนของท่านอยู่ที่เมืองหลวงหรือ?ท่านไม่รู้จักบอกพวกเขาให้เดินมาทางเมืองหลวงหรือ?”ฉินหรูเหลียงโมโหเป็นอย่างมากเฉินเสียนยักไหล่“ข้ายังไม่เคยออกนอกเมืองหลวง พอออกนอกเมืองเส้นทางก็คดโค้ง ข้าจะไปรู้ได้อย่างไรว่าควรจะเดินไปทางไหน?ท่านคิดดูว่านักดาบพเนจรแต่ละคนเก่งกาจเพียงใด แม้จะเก่งไปเสียทุกอย่างก็ใช่ว่าจะรู้จักเส้นทางทุกเส้นนี่！”ฉินหรูเหลียงกำลังจะเอ่ยตอบ เฉินเสียนก็เอ่ยอีก“ท่านไม่ต้องเอ่ยพูดแล้ว!ข้าเพิ่งจะบุกป่าฝ่าดงมา ท่านยังไม่ดีใจ คนที่ถูกโจรจับปล้นชิงคือข้า หรือหากว่าข้าตายอยู่ด้านนอกแล้วไม่กลับมาท่านถึงจะดีใจ?”เธอกระตุกคิ้วยั่วยุเอ่ยว่า“ข้ายังไม่เป็นต
