วาดหยาบๆเล็กน้อย บวกกับคนที่บรรยายภาพกับสถานที่ในความทรงจำเลือนราง เพราะว่ามีหลายสถานที่ที่เลอะเลือนเป็นอย่างมากซูเจ๋อข่มสายตา ในสายตาที่เงียบสงบนั้นมีความอึมครึม“อาจารย์เคยรู้จักมันหรือไม่?”528
ซูเจ๋อทำราวกับไม่มีอะไรพับภาพวาดเก็บตามเดิม หมุนตัวเดินเข้าไปในห้องตำราเขาไม่พูดอะไรสักคำ หยิบกระดาษวางลงบนโต๊ะ ใช้มือจับพู่กันจิ้มสีดำ ไม่กี่ทีก็วาดเค้าโครงรูปลักษณ์ภายนอกออกมาเหลียนชิงโจวยืนอยู่อีกด้านเงียบๆ ซูเจ๋อวาดละเอียดกว่าช่างเขียน คนที่อยู่บนภาพวาดนั้นท่าทางบนใบหน้าคล้ายดั่งเคยพบเจอซูเจ๋อวางพู่กันลง ปล่อยให้ลมพัดรอยหมึกแห้งเขาเอ่ย“เอาภาพวาดนี้ไปให้คนที่สวมรอยยืนยันหน่อย สรุปใช่มันหรือไม่ ถ้าหากมันแน่ใจแล้ว มันอาจจะไม่ให้คนอื่นตรวจสอบหามันเจอก็เป็นได้ คนเช่นนี้เก็บไว้ก็ไร้ประโยชน์”“ศิษย์เข้าใจแล้ว”
529
