นด้วยเสียงแผ่วเบา“เดินทางปลอดภัย”ที่จริงสองวันก่อนหน้านี้สามารถส่งเธอกลับไปได้ แต่ก็ดื้อรั้นพยายามให้เธอพักอยู่ที่นี่สองวัน ถึงทำเช่นนี้ก็รั้งให้เธออยู่ไม่ได้ สุดท้ายเธอก็ยังต้องการที่จะจากไปรอจนเฉินเสียนไปไกลแล้ว ซูเจ๋อถึงหมุนตัวเข้าไป เอ่ยกับเหลียนชิงโจวว่า“ตอนนี้พูดเรื่องที่อาเสียนถูกปล้นได้แล้ว เจ้าตรวจสอบเจอสิ่งใด”527
สองวันนี้เหลียนชิงโจวก็ไม่ได้อยู่ว่างๆ เขาพยายามไปตามหาตรวจสอบต้นสายปลายเหตุของเรื่องเหลียนชิงโจวเอ่ย “เป็นศิษย์ที่ประมาทเลินเล่อ ถึงทำให้พวกนั้นมันมีโอกาสมีคนจ้างวานโจรภูเขาที่อยู่นอกเมือง พวกมันต้องการให้องค์หญิงตาย”ซูเจ๋อไม่เอ่ยพูด รอให้เหลียนชิงโจวพูดอย่างละเอียด“วันนั้นที่จวนแม่ทัพมีคนมาบอกว่าองค์หญิงต้องการพบศิษย์ สั่งให้ศิษย์เอาเกี้ยวไปรับ แต่หลังจากเกิดเรื่องศิษย์ได้รู้จากปากของอวี้เยี่ยนว่าองค์หญิงไม่ได้สั่งให้คนอื่นมาบอกกล่าวศิษย์ และยังคิดว่าศิษย์มีธุระติดต่อมาเชื้อเชิญองค์หญิงด้วยตนเอง”“คนนั้นไม่ใช่คนในจวนแม่ทัพ มันเป็นคนที่สวมรอย”ซูเจ๋อสีหน้าเปล่าเปลี่ยว“หามันเจอหรือยัง?”“เจอแล้ว มันได้รับคำสั่งให้ไปทำ ตอนนี้ศิษย์ได้ให้ช่างเขียนนำคนที่เขาบรรยายวาดลงไป แล้ว”พูดอยู่เหลียนชิงโจวก็หยิบภาพวาดออกมาจากแขนเสื้อซูเจ๋อเดินอยู่ในสวน ชะงักฝีเท้า ใช้นิ้วมือเปิดภาพวาดออก มองคนที่อยู่ในภาพนั้น และไม่พูดอยู่ครู่ใหญ่ๆภาพวาดนี้ก็เหมือนกับภาพของคนอื่นที่วาดบรรยายออกมา
