ต้องแก้การเดินหมากเฉินเสียนคิดอยู่อีกสักพักหนึ่งเกี่ยวกับเรื่องที่เกิดขึ้นในคืนนี้ แล้วหลับไปตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้แต่ความจริงที่ชัดเจนคือคํ่าคืนนี้เธอนอนที่เรือนของซูเจ๋อแล้ว หลับสบายเสียจริงๆ！519
วันต่อมาในช่วงกินอาหารเช้า เฉินเสียนยังมีท่าทางสะลึมสะลือง่วงนอน เรือนของซูเจ๋อเตรียมอาหารเช้าได้จืดชืดมาก แต่ทุกอย่างล้วนใส่ใจในการทำมากเฉินเสียนกับซูเจ๋อนั่งอยู่ที่โต๊ะอาหารด้วยกัน เธอกินไม่กี่คำ วันนี้เธอก็เริ่มเอ่ยเปิดประเด็น“เมื่อคืนข้าหลับไม่สบาย”ซูเจ๋อเงยหน้ามองเธอ “ใช่หรือ เมื่อครู่นี้ตอนที่ข้าไปเรือนท่านเพื่อเรียกมากินอาหารเช้า ยังได้ยินเสียงท่านกรนอยู่เลยนะ”“.…….”เฉินเสียนตัดสินใจไม่อ้อมค้อมกับเขา เอ่ยอย่างเปิดเผยว่า“ข้าต้องการพบเหลียนชิงโจว ตอนนี้เขาน่าจะตื่นแล้ว ท่านสามารถไปเรียกเขาให้มากินอาหารเช้าด้วยกันได้หรือไม่”ซูเจ๋อเอ่ยออกนอกเรื่อง “เขาน่าจะไม่มีเวลา ตั้งแต่เมื่อคืนจนถึงเช้าวันนี้ ฉินหรูเหลียงตามหาท่านทั่วเมืองหลวง คาดว่าวันนี้น่าจะไปเหยียบธรณีประตูเรือนของเหลียนชิงโจวแล้ว”เฉินเสียนขมวดคิ้ว เอ่ย “ฉินหรูเหลียงจะตามหาข้าอยู่หรือ?ก็ใช่ ข้าวัยเช่นนี้หายไปอย่างไม่มีสาเหตุ ทำเยี่ยงนี้แล้วก็ต้องถูกเขาเล่นงานนั่นแหละ”ซูเจ๋อไม่ได้ปริปากพูดว่าจริงหรือไม่เพลานี้ไม่เหมือนกับในอดีต ครั้งนี้ฉินหรูเหลียงร้อนรนใจมากกว่าเมื่อก่อนเฉินเสียนเอ่ยอีก“เช่นนั้นแล้วท่านจะยังไม่ส่งข้ากลับไปอี
