กหรือ?”“ไม่ต้องรีบร้อน รอบำรุงดูแลร่างกายของท่านให้สงบดีแล้วสองวันหลังจากนี้ค่อยส่งกลับไป”520
เรือนของซูเจ๋อไม่ใหญ่ เดินเล่นครึ่งวันก็ครบแล้ว มีลานบริเวณเรือนไม่กี่ที่สงบเป็นอย่างมาก คาดว่าสาเหตุน่าจะเป็นเพราะเจ้าของด้วย มีกลิ่นอายที่แตกต่างกันบ้างเล็กน้อยแต่เดินอยู่ในนี้หลายรอบเธอก็รู้สึกหงุดหงิดเบื่อหน่ายเฉินเสียนพักอาศัยอยู่ที่เรือนของซูเจ๋อมาสองวันแล้ว ดูแล้วเขาไม่มีความคิดที่จะส่งเธอกลับไปเลยแม้แต่น้อย เหลียนชิงโจวก็ไม่เห็นแม้แต่เงาของคนเฉินเสียนสงสัยว่าเธออยู่ในสถานการณ์ที่ถูกลักพาตัวมาใช่หรือไม่ เพียงแค่เปลี่ยนบรรยากาศเธอทนจนทนไม่ไหวแล้ว จึงได้ไปถามไถ่เหตุผลกับซูเจ๋อ“ไม่ใช่ว่าท่านอยากจะจองจำข้าไปตลอดหรอกนะ?”เฉินเสียนถาม“นั่นท่านเอ่ยอะไรออกมา?”“เช่นนั้นทำไมท่านถึงไม่อนุญาตให้ข้ากลับไป?”“ยังไม่ถึงเวลานั้น”วันนี้ช่วงเช้าตรู่ ในที่สุดเรื่องราวที่องค์หญิงจิ้งเสียนหายตัวไปก็ปิดไว้ไม่มิดฉินหรูเหลียงถูกจักรพรรดิตำหนิอย่างหนัก จักรพรรดิรับสั่งให้ฉินหรูเหลียงตามหาองค์หญิงจิ้งเสียนให้พบตายหรือมีชีวิตอยู่ ก็ต้องให้คำชี้แจงได้ถ้าไม่รู้ว่าคนที่ตามหาอยู่แห่งหนใด จักรพรรดิจะวางใจได้อย่างไรกันเล่าเพราะว่าเรื่องนี้เกิดขึ้นอย่างกะทันหัน การป้องกันอารักขาของเมืองหลวงจึงจำเป็นจะต้องจัดวางอัตรากำลังคนใหม่521
เฉินเสียนกระตุกริมฝีปากขึ้น หรี่ตาจ้องมองซูเจ๋อ เอ่ย“ท่านยอมรับมา ท่านมีเจตนาไม่ดีแอบแฝงอ
