กรู้ว่าเธอเป็นตายร้ายดีอย่างไรแต่น่าเสียดาย ฉินหรูเหลียงสืบเสาะค้นหาบนภูเขาลูกนี้ทั้งคืนแต่ก็ไม่พบอะไรเลยเมื่อเฉินเสียนลืมตาขึ้น เธอก็พบว่าตัวเองกำลังนอนอยู่บนเตียงในห้องห้องหนึ่งห้องนี้เป็นเพียงห้องธรรมดาๆ หน้าต่างและบานประตูทำจากไม้ มีฉากไม้กั้นและม้านั่งริมหน้าต่าง เห็นแล้วชวนให้รู้สึกเงียบสงบและสบายใจม่านไม้ไผ่ห้อยลงมาที่หน้าต่าง และลมที่พัดเข้ามาจากภายนอกก็นำกลิ่นหอมสดชื่นของต้นไผ่ปะปนมาด้วย506
ทุกอย่างที่เห็นดูธรรมดามาก เมื่อเฉินเสียนที่รู้สึกผ่อนคลายก้มมองชุดเครื่องนอนและปลอกหมอนที่ทำจากผ้าแพรไหม เธอก็อดยิ้มไม่ได้ช่างสบายเหลือเกินเธอหันไปมองท้องฟ้าข้างนอก มันยังคงเป็นสีดำสนิทเฉินเสียนไม่รู้ว่าเธอหลับไปนานแค่ไหน ช่วงที่ผ่านมาเธอหลับเป็นตาย ตอนนี้ร่างกายจึงฟื้นตัวขึ้นมาบ้างเธอจำได้รางๆ ว่าเธอเห็นชายหนุ่มชุดดำผู้นั้นก่อนที่เธอจะหลับไป เขาเป็นคนพาเธอมาที่นี่งั้นหรือเขาบอกว่าเหลียนชิงโจวขอให้เขาไปช่วย แต่ที่แห่งนี้ดูเหมือนจะไม่ใช่บ้านของเหลียนชิงโจวขณะที่กำลังสงสัยอยู่นั้น เงาของบุคคลผู้หนึ่งก็ปรากฏที่ด้านนอกประตู ก่อนจะค่อยๆ ผลักประตูเข้ามาซูเจ๋อสบตากับเฉินเสียนที่นั่งอยู่บนเตียง ทั้งคู่มองหน้ากันเงียบๆ ครู่หนึ่งเขาเดินเข้ามาพร้อมกล่องยาในมือ นั่งลงข้างเตียงข้างๆ เฉินเสียนราวกับเป็นเรื่องธรรมดา มือเรียวสวยเปิดสลักกล่องยาออก สลักที่ประณีตงดงามนั้นเมื่ออยู่ภายใต้เล็บมือขาวนวลของเข
