หากเหมยอู่เห็นแล้วชอบ ท่านก็ตั้งใจจะเอามันไปให้นางเลี้ยงอีกใช่หรือไม่?”ฉินหรูเหลียงขมวดคิ้ว กล่าว “ท่านชอบท่านก็เลี้ยง เหมยอู่ไม่เหมาะกับการเลี้ยงแมว คราวก่อนคืนให้ท่านไปแล้ว ต่อไปจะไม่มาเอาแมวท่านไปเลี้ยงอีก!”เฉินเสียนเลิกคิ้วกล่าวขึ้น “ถ้าเช่นนั้นหากเซียงซั่นเห็นแล้วชอบ ต้องนำกลับไปเลี้ยงอีกหรือไม่?”“ท่าน!” ฉินหรูเหลียงกล่าวด้วยความโกรธเคือง “เฉินเสียน ข้าใจดีมากแล้วท่านโปรดอย่าเพิกเฉยมันได้หรือไม่!”468
“น่าขัน ท่านใจดี ข้าต้องยอมรับงั้นหรือ? ถ้าเช่นนั้นข้าจะชื่นชมท่านก็แล้วกัน” เฉินเสียนชี้ไปที่ถนนข้างๆ อย่างสบายๆ สีหน้าเย็นชาเฉยเมย “ตอนนี้ออกไปให้ข้าได้แล้ว”แม่บ้านจ้าวอุ้มแมวอยู่ กำลังจะกล่าวแทนฉินหรูเหลียงสักสองประโยค แต่เฉินเสียนมองมาด้วยสายตาเยือกเย็น แม่บ้านจ้าวจึงปิดปากแม่บ้านจ้าวมองออกว่าท่านแม่ทัพใส่ใจองค์หญิง แต่ท่าทางห่างเหินขององค์หญิง มันทำให้ความสัมพันธ์หยุดชะงักทั้งคู่ชะงักงันครู่หนึ่ง ฉินหรูเหลียงก็เริ่มออกอาการ ขณะนี้สาวใช้ผู้หนึ่งก็รีบวิ่งมาจากอีกฝั่ง ตะโกนขึ้น “แย่แล้วเพคะ! แย่แล้ว! นายหญิงน้อยท่าน……ฆ่าตัวตาย!”
469
