เล่นเลยเพคะ หม่อมฉันเปล่าเสียหน่อย”“ยังจะบอกว่าเปล่า ดูแก้มของเจ้าสิ แดงเป็นผลแอปเปิลเชียว”“หม่อมฉัน หม่อมฉันเพียงแค่คิดถึงความสุขในบั้นปลายชีวิตแทนองค์หญิงเพคะ”และแล้ว ความสงสัยของอวี้เยี่ยนก็ถูกทำลายลง เห็นเฉินเสียนค่อนข้างเหนื่อยล้าและอ่อนเพลีย เมื่ออาบนํ้าแล้วก็สวมชุดคลุม อวี้เยี่ยนก็ช่วยประคองเธอไปนอนที่เตียงอวี้เยี่ยนคอยไล่ยุงอยู่ข้างกายไม่ห่าง นางเกาะอยู่ที่ข้างเตียงคอยใช้พัดช่วยพัดวีให้เฉินเสียน พร้อมกับพูดขึ้นว่า : “องค์หญิงนอนอย่างสบายใจเถอะเพคะหม่อมฉันจะอยู่ตรงนี้ไม่ไปไหน”เฉินเสียนมองเด็กน้อยที่ดวงตาประกายแวววาว แล้วจึงพูดขึ้นว่า : “ในเรือนนี้เย็นสบาย เจ้าไม่ต้องพัดวีให้ข้า เจ้าเองก็ไปนอนเถอะ กลางดึกหากมีอะไรข้าจะเรียกเจ้าเอง”429
ในสวนสระวสันตฤดูเฉินเสียนเองก็ไม่ชินที่จะให้อวี้เยี่ยนนอนเฝ้า กลางคืนนอนอิ่มแล้วกลางวันจะได้สดชื่นมีชีวิตชีวาห้องข้างๆ ก็ถูกตกแต่งพอควร อวี้เยี่ยนไปอาบนํ้าที่ห้องข้างๆ แล้วก็จะเข้านอนเลยอวี้เยี่ยนที่ยังเป็นห่วงไม่วางใจ เฉินเสียนยิ้มพร้อมกับพูดขึ้นว่า : “เจ้าไม่กลัวว่ากลางดึกข้าจะพลิกตัวแล้วหันกลับมา พอลืมตาขึ้นก็เห็นมีคนมาเกาะอยู่ข้างเตียง แล้วข้าจะตกใจจนคลอดก่อนกำหนดหรอกหรือ?อวี้เยี่ยนถลึงตา : “องค์หญิงพูดไปเรื่อย อย่าพูดจาไม่เป็นมงคลสิเพคะ?”ห้องทั้งสองถูกแบ่งกั้นเพียงกำแพง หากมีเรื่องอะไรเฉินเสียนเพียงแค่เคาะกำแพงก็สิ้นเรื่อง อวี้เยี่ยนจึงค่อย