ควรอยู่ให้ห่างจากเหลียนชิงโจวซะ”เฉินเสียนเหลือบมองเขาและกล่าวว่า “เหอะ ข้าคิดว่าท่านควรจัดการเรื่องตัวเองให้ดีก่อนเถอะ”ขณะที่เธอพูด เธอหันหลังเดินออกไป “ลักกินขโมยกิน ยังคิดว่าตัวเองเป็นคนดีอีกหรือ?”เธอเข้าไปในเกี้ยวนุ่ม ๆ ยกม่านขึ้นและหรี่ตายิ้มมองไปที่ฉินหรูเหลียงที่ประตู “เหมยอู่ยังคงรอให้ท่านไปง้อและยังมีเซียงซั่นอีกด้วย ท่านทำให้คนอื่นผิดหวังซํ้าแล้วซํ้าเล่า จะกลืนคำพูดตัวเองหรือ? ถ้ายังอยากรักษาหน้าตัวเองไว้บ้าง เช่นไรถึงไม่กล้ารับผิดชอบล่ะ?”“เฉิน เสียน!”การพูดแบบปากไม่มีหูรูดของเธอนั้น ทำเอาฉินหรูเหลียงโกรธจัด403
เฉินเสียนอารมณ์ดีเป็นพิเศษ ลดม่านตาลงแล้วพูดว่า “ข้าก็เป็นผู้หญิงเช่นกันถ้าท่านไม่ใส่ใจ ข้าจะไม่ช่วยท่านแต่งตั้งตำแหน่งให้เซียงซั่น”เธอเป็นคนที่กลัวว่าโลกจะไม่วุ่นวาย ถ้าเธอแต่งตั้งตำแหน่งเซียงซั่นจริงๆ ก็คงดูดีเชียวฉินหรูเหลียงสีหน้าเคร่งขรึมและมองดูเกี้ยวนุ่ม ๆ ถูกยกออกจากจวนแม่ทัพเมื่อมาถึงเรือนของเหลียนชิงโจว เหลียนชิงโจวก็สั่งคนของเขาเตรียมอาหารกลางวันไว้แล้วอาหารกลางวันนั้นมีคุณค่าทางโภชนาการมากมาย และทำให้ความอยากอาหารเพิ่มขึ้นอย่างมาก เห็นได้ชัดว่าใช้ทั้งความคิดและทั้งใจอวี้เยี่ยนจัดสำรับอาหารให้เฉินเสียนอย่างคล่องแคล่วอยู่ข้างๆได้ยินเหลียนชิงโจวกล่าวว่า “ครั้งที่แล้วข้าได้ยินองค์หญิงบอกว่าอยากลงทุนธุรกิจใช่หรือไม่พ่ะย่ะค่ะ?”เฉินเสียนยิ้มตาหยีทันที “ท่านมีล่