น้าขึ้นมองเฉินเสียน “องค์หญิงต้องการทำข้อตกลงระยะยาวกับบ่าวใช่หรือไม่เพคะ?”เฉินเสียนใช้นิ้วช้อนคางของนางและกล่าวอย่างสบาย ๆ ว่า “นั่นก็ขึ้นอยู่กับว่าเจ้ามีทุนหรือไม่ แทนที่จะเสียเวลากับข้า เจ้าควรคิดว่าจะเป็นภรรยาคนที่สามได้อย่างไรดีกว่า เมื่อเจ้าได้กลายมาเป็นภรรยาคนที่สาม จะมีขี้ผึ้งหอมเท่าไหร่ก็ได้มิใช่หรือ?”แน่นอนว่าเซียงซั่นต้องการเป็นภรรยาคนที่สาม แม้แต่ฝันนางก็ยังคิดเสมอแต่ทุกวันนี้ฉินหรูเหลียงได้แสดงออกเรื่อยๆอย่างเชื่องช้า รอต่อไปเช่นนี้ เกรงว่าจะเป็นแค่ฝันกลางวันเซียงซั่นกล่าวว่า “ตั้งแต่ครั้งที่แล้ว เป็นเรื่องยากสำหรับบ่าวที่จะได้พบกับท่านแม่ทัพอีกครั้ง องค์หญิงโปรดชี้แนะด้วยเพคะ”398
เฉินเสียนกล่าว “เจ้าจะทำอย่างไรนั่นก็เป็นเรื่องของเจ้า ข้าสามารถผลักดันเจ้าได้ในช่วงคับขัน แต่ถ้าเจ้าเอาผลลัพธ์ที่เกินจินตนาการไปใช้กับคนอื่น ต่อไปเจ้าต้องชดใช้หนี้อีกมากเลยทีเดียว”“บ่าวเข้าใจแล้วเพคะ”เซียงซั่นออกจากสวนสระวสันตฤดูโดยไม่ได้สิ่งที่นางต้องการขี้ผึ้งหอมกล่องนั้นถูกใช้จนหมด และนางไม่สามารถใช้มันเพื่อยั่วยวนฉินหรูเหลียงได้ และเฉินเสียนก็ไม่ยอมที่จะแนะนำก้าวต่อไปให้นางขอแค่นางได้กลายเป็นภรรยาคนที่สามเท่านั้น นางจะมีโอกาสได้ครอบครองฉินหรูเหลียงเช่นนี้ นางไม่มีทางเลือกทางอื่นได้นอกจากต้องใช้วิธีการของนางเองเฉินเสียนไม่ใช่ศัตรูของนางในตอนนี้ แต่นางไม่เคยคิดอยากเป็นมิตรกับเธอความสัมพันธ
