ยอดฝีมือระดับหยวนอิง… ดับสูญไปง่ายดายปานนี้เชียวหรือ?
ผู้อาวุโสแห่งหอก่วนชิงทั้งสองเบิกตาโพลงด้วยความตื่นตะลึงระคนเหลือเชื่อ จ้องมองจางอวิ๋นที่ก้าวเดินออกมาจากโพรงไม้ราวกับกำลังจ้องมองสัตว์ประหลาดจากยุคบรรพกาล
“อานุภาพรุนแรงถึงเพียงนี้เชียว?”
จางอวิ๋นปรายตามองจุดที่ชายชุดขาวระเบิดหายไปจนไม่เหลือแม้แต่ซาก ใบหน้าฉายแววประหลาดใจเล็กน้อย
แต่เมื่อสัมผัสถึงความหนาแน่นของพลังอูที่อัดแน่นอยู่รอบกาย ความสงสัยก็มลายหายไปสิ้น
ที่แห่งนี้… คือสรวงสวรรค์ของจอมเวทย์อูโดยแท้จริง!
เมื่อครู่เขาใช้พลังออกไปไม่ถึงห้าส่วนด้วยซ้ำ แต่ด้วยสภาพแวดล้อมที่เอื้ออำนวย ความหนาแน่นของพลังงานที่รวบรวมได้ กลับเทียบเท่าการโจมตีเต็มกำลังของยอดฝีมือระดับหยวนอิงขั้นสูงเลยทีเดียว
เขาตวาดมือวูบหนึ่ง เรียกแหวนมิติและสัมภาระที่ชายชุดขาวทำตกไว้ให้ลอยละลิ่วเข้ามาในมือ
“มรดกระดับแปลงเทพสองสาย?”
เมื่อตรวจสอบแล้วพบขวดแก่นโลหิตสองขวดใหญ่อยู่ภายใน จางอวิ๋นก็เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย
เดิมทีเขาคาดการณ์ว่าเจ้าชุดขาวผู้นี้จะเป็นเจ้าของป้ายคำสั่งหมายเลข 2 เสียอีก ที่ไหนได้กลับเป็นหมายเลข 3
หากเป็นเช่นนั้น ป้ายคำสั่งหมายเลข 2 ก็ต้องตกอยู่ในมือขอ
