“ไร้ประโยชน์เสียแล้ว?”
ณ ส่วนลึกของป่าทึบ จางอวิ๋นก้มมองป้ายคำสั่งในมือที่ว่างเปล่าไร้ซึ่งข้อมูลใดๆ พลางขมวดคิ้วมุ่น
เขาหยิบป้ายคำสั่งทั้งสิบอันออกมาตรวจสอบทีละชิ้น
ผลลัพธ์คือพิกัดที่เคยแสดงเด่นหราอยู่บนป้ายคำสั่ง บัดนี้ได้อันตรธานหายไปจนเกลี้ยงเกลา!
“เป็นเพราะเข้าใกล้ลำแสงนั่นกระมัง?”
จางอวิ๋นเหลือบสายตามองลำแสงมหึมาที่พุ่งเสียดฟ้าอยู่ไม่ไกล เขาสัมผัสได้ชัดเจนว่ายิ่งเคลื่อนกายเข้าใกล้ คลื่นพลังงานรอบด้านก็ยิ่งหนาแน่นทวีคูณ
ทว่าพลังงานเหล่านี้มิใช่ไอวิญญาณฟ้าดินทั่วไป แต่มันคือ… พลังอู!
ความหนาแน่นของพลังอูในอาณาบริเวณนี้อยู่ในระดับที่น่าตื่นตะลึง
สำหรับผู้บำเพ็ญวิถีอูหรือจอมเวทย์อูแล้ว สถานที่แห่งนี้เปรียบเสมือนสรวงสวรรค์ที่หาได้ยากยิ่ง!
แต่น่าเสียดาย ที่ตัวเขาหามิใช่
“ช้าก่อน...”
เมื่อความคิดแล่นมาถึงตรงนี้ จางอวิ๋นก็ฉุกคิดบางสิ่งขึ้นมาได้
พลังอู… ตัวเขาจะสามารถฝึกฝนมันบ้างได้หรือไม่?
เขาลองชักนำพลังอูที่ลอยล่องอยู่รอบกายเข้าสู่จุดตันเถียนดูเล็กน้อย ปรากฏว่ามันไหลบ่าเข้าสู่ร่างกายได้อย่างราบรื่นไร้สิ่งกีดขวาง ทว่าเมื่อเข้าไปแล้ว เนื่องจากไร้ซึ่งเคล็ดวิชาที่รองรับ พลังอูเหล่านั้นจึงไม่อา
