็มไปด้วยแรงดึงดูดฉินหรูเหลียงเอ่ยถามด้วยเสียงแหบตํ่าว่า “ทำไมเจ้าจึงมีกลิ่นกายหอมเช่นนี้”กลิ่นหอมจางๆ นั้นทำให้เขาอยากจะฉีกทึ้งและกลืนกินนางเข้าไปทั้งตัวในเวลานั้นหลิ่วเหมยอู่ได้ยินเสียงของฉินหรูเหลียงตลอดจนการแสดงความรักที่มีต่อผู้หญิงอื่นของเขาอย่างชัดเจนหัวใจของนางเหมือนถูกสับเป็นชิ้นๆ และรู้สึกเจ็บแทบขาดใจหลิ่วเหมยอู่หันไปถลึงตาใส่เฉินเสียนอย่างจงเกลียดจงชัง ‘ปล่อยข้า! ท่านต้องการอะไรกันแน่!’เฉินเสียนหรุบตาตํ่าและยิ้ม แต่นํ้าเสียงที่เอ่ยออกมากลับเย็นชา “ข้าไม่เคยคิดว่าการแย่งชิงคนรักเป็นเรื่องสนุก แต่เหมยอู่ เจ้าชอบทำสิ่งนี้ไม่ใช่หรือ ข้าก็เลยต้องอยู่เป็นเพื่อนจนถึงตอนจบไงละ”เฉินเสียนบีบคางของหลิ่วเหมยอู่ บังคับให้นางหันหน้าไปมองที่ศาลา จากนั้นจึงกระซิบเบาๆ ที่ข้างหูว่า “เหมยอู่ เจ้าจงมองให้ดีๆ และฟังให้ชัดๆ ผู้ชายที่เจ้ารักที่สุดตอนนี้กำลังร่วมรักกับผู้หญิงอื่นอยู่ละ”
376
