มือใหญ่เอื้อมมาลูบไล้สะดือเม็ดเล็กๆ ที่หน้าท้อง ลูกกระเดือกของเขาขยับเล็กน้อยก่อนจะพูดว่า “เหมยอู่ เจ้ากำลังทำให้ข้าประหลาดใจรึ ไปเรียนเต้นรำมาจากไหนกัน ช่างปลุกเร้าหัวใจของข้าเหลือเกิน”ทว่าคนที่ฉินหรูเหลียงกอดอยู่ตอนนี้ไม่ใช่หลิ่วเหมยอู่ แต่เป็นเซียงซั่นที่เตรียมการล่วงหน้ามาอย่างดีฉินหรูเหลียงไม่เคยพูดกับนางด้วยท่าทีที่อ่อนโยนและมีเสน่ห์เช่นนี้มาก่อนลมหายใจอุ่นๆ ระอยู่บริเวณต้นคอและใบหู จนนางแทบจะอ่อนระทวยอยู่ในอ้อมแขนของฉินหรูเหลียงเซียงซั่นถามว่า “ท่านแม่ทัพชอบหรือไม่เจ้าคะ”ฉินหรูเหลียงขบติ่งหูของนางและพูดว่า “ข้าชอบเหลือเกิน”เซียงซั่นเอื้อมมือไปด้านหลังและดันหน้าอกของฉินหรูเหลียงให้ออกห่าง นางยังคงหันหลังให้เขาและยิ้มอย่างมีความสุข “งั้นข้าจะเต้นรำให้ท่านแม่ทัพชมอีกครั้ง”นางไม่เคยมองย้อนกลับไป362
ยิ่งทำเช่นนี้มากขึ้นเท่าไหร่นางก็ยิ่งดึงความสนใจของฉินหรูเหลียงได้มากขึ้นเท่านั้น เมื่อใดที่ความรู้สึกจมลึก เมื่อนั้นเขาก็จะกลายเป็นปลาในอวนของนางนี่เป็นโอกาสเดียวของเซียงซั่นและนางจะล้มเหลวไม่ได้ ต้องทำให้สำเร็จเท่านั้น ไม่อย่างนั้นคราวหน้าฉินหรูเหลียงจะระวังตัวยิ่งขึ้น และเป็นเรื่องยากที่นางจะได้ใกล้ชิดกับเขาอีกครั้งเฉินเสียนบอกว่านางต้องยอมเสี่ยง ต้องปล่อยวางและชื่นชมตัวเองให้ได้เสียก่อนนางต้องแสดงด้านที่สวยงามที่สุดของร่างกายต่อหน้าฉินหรูเหลียงเพื่อทำให้เขาถอนตัวไม่ขึ้นดังนั้นการ
