ิมทะเลสาบที่เขากับหลิ่วเหมยอู่ชอบมานั่งเล่นในศาลาริมทะเลสาบนั้นไม่รู้ว่ามีผ้าขาวโปร่งบางรายล้อมอยู่รอบๆ ตั้งแต่เมื่อใดภายใต้ผ้าขาวที่มองเห็นได้อย่างเลือนรางมีเรือนร่างที่อ่อนช้อยงดงามของหญิงสาวผู้หนึ่งอยู่ในนั้น นางสวมชุดกระโปรงรัดรูปสีแดงดั่งเปลวเพลิงซึ่งเปิดเผยให้เห็นช่วงเอวและเรียวแขน ขาเรียวยาวที่ขยับเต้นรำอยู่ใต้กระโปรงรัดรูปคู่นั้นเห็นแล้วชวนให้เขาเคลิบเคลิ้มแววตาของฉินหรูเหลียงเป็นประกายเพราะสีแดงดั่งไฟที่ลุกโชนซึ่งอยู่ตรงหน้าผู้หญิงคนนั้นหันหลังให้เขา เส้นผมสีดำปล่อยสยายลงมาดั่งนํ้าตก ภาพที่เห็นด้านหลังช่างมีเสน่ห์เหลือเกิน เอวและสะโพกก็ช่างเย้ายวนและน่าหลงใหลยิ่งนักรูปร่างของหญิงสาวผู้นั้นแทบจะเหมือนกับหลิ่วเหมยอู่ ดังนั้นฉินหรูเหลียงจึงเข้าใจว่าผู้หญิงที่เต้นรำอยู่ในศาลาคนนั้นคือนางดวงตาของเขาหรี่แสงลง เขาก้าวขึ้นไปที่ศาลาทีละขั้นๆสายลมยามคํ่าพัดผ้าโปร่งบางสีขาวปลิวไสว และพัดพากลิ่นหอมจางๆ ให้ลอยเข้ามาเตะจมูก361
หญิงสาวเอวเรียวผู้นั้นยังคงเต้นรำอย่างอ่อนช้อยราวกับงูนํ้า เมื่อฉินหรูเหลียงยืนอยู่ข้างหลังนาง กลิ่นหอมก็ยิ่งชัดเจนมากขึ้นจนเขาเริ่มรู้สึกมัวเมาทันใดนั้นฉินหรูเหลียงก็โน้มตัวลงไปและใช้แขนโอบเอวของนาง จากนั้นจึงดึงเข้ามาแนบชิดไว้ในอ้อมอกหญิงสาวอุทานออกมาอย่างนุ่มนวลหลังของนางแนบชิดอยู่กับแผงอกกว้างอันอบอุ่นของฉินหรูเหลียง เขาโน้มศีรษะลงมาสูดดมกลิ่นหอมที่ซอกคอของนาง
