รอยแผลเป็นนั้นไม่มีร่องรอยใดๆ ใบหน้าเฉินเสียนเนียนกริบ ใบหน้านางหายดีตั้งนานแล้ว!อวี้เยี่ยนเป็นคนใส่รอยแผลเป็นให้เฉินเสียนอย่างพิถีพิถันด้วย“ตอนนี้เชื่อหรือยัง? ”เซียงซั่นไม่ตอบเฉินเสียนกล่าวอีกครั้ง “บนโลกใบนี้ไม่ได้มีแค่เหมยอู่เพียงคนเดียวที่มัดใจผู้ชายได้ ถ้าหากเจ้าต้องการ เจ้าก็ทำได้ ถึงแม้ตอนแรกหัวใจชายคนนั้นไม่ได้อยู่ที่เจ้า แต่เจ้าควบคุมร่างกายส่วนล่างของผู้ชายได้ เรื่องนี้เจ้าก็มีประสบการณ์มาแล้วไม่ใช่หรือ เจ้าไม่เคยได้ยินคำกล่าวที่ว่า ‘เมื่อวันเวลาผ่านไปก็ค่อยๆ เกิดเป็นความรัก’ หรือ? ”สีหน้าเซียงซั่นเปลี่ยนไป “องค์หญิงกำลังล้อหม่อมฉันเล่นใช่ไหมเพคะ”เฉินเสียนกล่าว “ล้อเล่นหรือเปล่า เจ้าชั่งนํ้าหนักเอง หากเจ้าชนะหลิ่วเหมยอู่ในอนาคตหากข้าออกไปจากจวนแม่ทัพ เจ้าก็จะได้เป็นนายหญิงที่แท้จริงแห่งจวนแม่ทัพ”เซียงซั่นจะไม่ใจเต้นได้อย่างไร นางสามารถเข้าใกล้ฉินหรูเหลียงได้อีกครั้งเป็นภรรยาคนที่สามได้ สิ่งสำคัญที่สุดคือ นางสามารถกลับไปยืนต่อหน้าหลิ่วเหมยอู่ได้อย่างตรงไปตรงมา340
หากหลิ่วเหมยอู่เจอนาง จะต้องกังวลจนนอนไม่หลับกระมัง!เฉินเสียนค่อยๆ ลุกขึ้นกล่าว “ข้าให้เวลาเจ้าพิจารณา หากแน่ชัดแล้ว ก็มาหาข้าที่สวนสระวสันตฤดู”พูดจบ เฉินเสียนก็พาอวี้เยี่ยนหันตัวเดินจากไปเซียงซั่นรู้ อย่าละทิ้งโอกาสเพราะเวลาไม่หวนคืน วันนี้หากเฉินเสียนไปแล้วนางจะมีโอกาสที่ไหนออกจากที่นี่ไปสวนสระวสันตฤดูเพื่อพบนา
