งเดินได้สองก้าว เซียงซั่นก็พูดขึ้นตามหลัง “ทำไมพระองค์ต้องการช่วยหม่อมฉันด้วยเพคะ?”เฉินเสียนหันศีรษะไปพูด “ทำไมหรือ? แน่นอนเพราะข้าพอใจ แต่ช่วงนี้เหมยอู่ทำให้ข้าไม่พอใจจริงๆ ”เซียงซั่นเข้าใจทันที กล่าวขึ้น “ได้เพคะ เส้นทางที่ท่านมอบให้ข้า ข้าจะเดินเพคะ”เฉินเสียนเดินกลับไปอีกครั้ง ก่อนกล่าวขึ้น “อย่าหาว่าข้าไม่ได้เตือนเจ้า เมื่อเจ้ากลับไปครั้งนี้ หากยังหวนถึงความสัมพันธ์ลึกซึ้งระหว่างเจ้านายและบ่าวกับเหมยอู่ล่ะก็ ถูกลิขิตให้ต้องทนทุกข์ ตราบใดที่เจ้าอยากเป็นภรรยาคนที่สาม นางก็จะเห็นเจ้าเป็นศัตรู ต้องการฆ่าเจ้าให้ตาย”เซียงซั่นสัมผัสใบหน้าตนเอง ความเกลียดชังหลั่งไหลออกมา กล่าวขึ้น“เพราะนางทำให้ข้าเป็นเช่นนี้ นางไม่เห็นข้าเป็นคน แล้วทำไมข้าต้องเห็นนางเป็นคนด้วยเพคะ! ข้าจะต้องทำให้นางเสียใจแน่นอนเพคะ!”สิ้นสุดคำพูด เฉินเสียนก็ยื่นมือเย็นยะเยือกไปสัมผัสใบหน้าเล็กของเซียงซั่นจากคาง341
เซียงซั่นตกใจ ถูกบังคับให้เงยหน้ามองเธอเฉินเสียนกล่าวเบาๆ “งั้นเจ้าฟังข้าให้ดี หลังจากกลับไปแล้ว หากเจ้ากล้าล้างแค้นผู้มีพระคุณต่อเจ้า ข้าจะสับเจ้าเป็นชิ้นๆ ให้หมากิน”สีหน้าเซียงซั่นซีดขณะกล่าวขึ้น “บ่าวรู้ว่าองค์หญิงไม่รักท่านแม่ทัพแล้ว องค์หญิงไม่มีส่วนได้ส่วนเสียใดๆกับบ่าว ในตอนนี้ผู้ที่ทำให้บ่าวทนไม่ได้ไม่ใช่องค์หญิง แต่เป็นหลิ่วเหมยอู่ บ่าวไม่มีทางเป็นปฏิปักษ์กับองค์หญิงเพคะ! เซียงซั่นสาบาน ณ ที่นี้ หากผิ
