ตฤดูแล้ว หม่อมฉันจะพาไปเดินเล่นที่สวนดอกไม้นะเพคะ”“ในสวนดอกไม้มีอะไรให้น่าดู ตรงนั้นปลูกต้นไม้ไว้กี่ต้นข้ารู้หมดแล้ว น่าเบื่อไม่น่าสนใจเลยสักนิด! พูดให้มันน้อยๆ หน่อย ในระหว่างที่แม่นมจ้าวยังไม่ทันได้สังเกต ก็รีบไปเอาหนังสือมาซะ แล้วเราก็รีบออกไปกัน”บรรยากาศหลังฝนตก อากาศสดชื่นที่สุดทั้งนายทั้งบ่าวพากันแอบออกจากสวนสระวสันตฤดู ไปจนถึงหน้าเรือน เฉินเสียนสั่งให้พ่อบ้านเตรียมเกี้ยวพ่อบ้านที่กำลังใจลำบากใจ : “องค์หญิงต้องการจะออกจากจวน ให้กระหม่อมไปเรียนท่านแม่ทัพก่อนดีหรือไม่ขอรับ……”เฉินเสียนพูดขึ้นว่า : “ข้าจะไปไหนยังต้องรายงานกับเขาด้วยหรือ? เจ้าแค่ไปเตรียมเกี้ยวมาก็เท่านั้น”พ่อบ้านก็ยังไม่วางใจ ไม่ใช่แค่ผู้ใหญ่คนเดียว ไหนจะเด็กในท้องนั่นอีกระหว่างที่กำลังเรียกคนไปเตรียมเกี้ยวนั้น ก็สั่งให้บ่าวคนอื่นไปรายงานเรื่องนี้กับฉินหรูเหลียงฉินหรูเหลียงไม่ได้สนใจอะไรกับเรื่องนี้ เพียงแค่พูดขึ้นว่า : “นางอยากไปไหนก็ให้นางไปเถอะ ไม่ต้องห้ามนาง”283
ผู้หญิงที่ไม่รู้จักความเป็นความตาย นางอยากจะแบกท้องโตๆ ออกไปเที่ยวเตร็ดเตร่อยู่ข้างนอก หากเกิดเรื่องอะไรขึ้นมา ก็โทษเขาไม่ได้นะเกี่ยวอะไรกับเขา? เฉินเสียนไม่อยู่ในจวน เขายังจะรู้สึกสงบสุขมากกว่าเจ้านายพูดมาแบบนี้แล้ว พ่อบ้านจะรั้งต่อไปได้ยังไง ทำได้เพียงแค่พยายามบุที่นั่งเกี้ยวให้นุ่มขึ้น จากนั้นก็เรียกคนฝีมือดีหน่อยมาสองสามคนคอยตามไปอารักขาเมื่อแม่บ้า
