นตามมาถึง เฉินเสียนก็ได้นั่งเกี้ยวออกจากจวนไปไกลแล้วเมื่อถึงถนนใหญ่ ก็ได้ยินเสียงวุ่นวายตามท้องถนน เฉินเสียนเปิดม่านหน้าต่างดูข้างนอก ก็เห็นกับฉากที่คึกคักและดูมีชีวิตชีวา รู้สึกอารมณ์ก็ดีขึ้นมาทันตาเห็นอวี้เยี่ยนที่กำลังวิตกกังวลมากในตอนแรก แต่เมื่อเห็นถนนที่กว้างขวาง ขายของเต็มสองข้างทาง ออกมาเดินเล่นเปิดหูเปิดตาเสียหน่อยก็ไม่เลวเหมือนกันเหลียนชิงโจวคาดไม่ถึงว่า เฉินเสียนจะมาหาเขาถึงบ้านด้วยตัวนางเองเฉินเสียนลงจากเกี้ยวแล้วก็ยิ้มพร้อมกับพูดขึ้นว่า : “ข้ามาทั้งกลางวันแสกๆรบกวนเจ้าแล้ว?”เหลียนชิงโจวรีบหันมายิ้ม : “องค์หญิงล้อเล่นแล้ว องค์หญิงมาถึงที่นี่ด้วยพระองค์เอง กระหม่อมรู้สึกเป็นเกียรติอย่างยิ่งแล้ว เพียงแต่ว่าองค์หญิงไปไหนมาไหนไม่ค่อยสะดวก หากมีเรื่องด่วน สั่งคนมาแจ้งให้กระหม่อมทราบ แค่นั้นก็เพียงพอแล้ว”เขาไม่กล้าชะล่าใจเลยแม้แต่น้อย ตั้งแต่เธอเดินเข้าประตูมา เขาก็คอยระวังนู่นระวังนี่ให้เธอตลอด284
เฉินเสียนหรี่ตาลงพร้อมกับพูดขึ้นว่า : “จิ้งจอกเหลียน เจ้าระวังเด็กน้อยในท้องข้าขนาดนี้ หากเทียบกับฉินหรูเหลียงแล้ว เจ้าเหมือนพ่อแท้ๆ ของเขามากกว่า”เหลียนชิงโจวอึ้งไปชั่วครู่ เขากระแอมพร้อมกับพูดขึ้นว่า : “องค์หญิงเย้าข้าเล่นอีกแล้ว กระหม่อมมิบังอาจ กระหม่อมเพียงแค่เป็นห่วงองค์หญิงอย่างบริสุทธิ์ใจก็เท่านั้น”“บริสุทธิ์ใจไม่โอ้อวด” เฉินเสียนหัวเราะพร้อมกับพูดขึ้นว่า : “เจ้าว่าเป็นไปได
