้หรือไม่ ว่าเด็กคนนี้อาจจะไม่ใช่ลูกของฉินหรูเหลียง?”เหลียนชิงโจวตอบกลับอย่างจริงจัง : “เรื่องนี้……หากแม้แต่องค์หญิงเองก็ไม่รู้งั้นกระหม่อมก็ยิ่งไม่รู้เข้าไปใหญ่ คำพูดเมื่อครู่นี้ที่พูดกับกระหม่อม หากผู้อื่นได้ยินเข้าจะเป็นภัยแก่เด็กในท้องได้”เฉินเสียนหัวเราะพร้อมกับกะพริบตาให้เขา : “อย่าตื่นตูมไป ข้าเพียงแค่หยอกเจ้าเท่านั้น”เหลียนชิงโจวยิ้มเจื่อน แอบถอนหายใจเบาๆเมื่อเข้าไปนั่งในสวนแล้ว อวี้เยี่ยนก็ยืนหนังสือให้กับเหลียนชิงโจว เหลียนชิงโจวก็ให้พ่อบ้านส่งมอบหีบใบเล็กที่มีกลอนล็อกอยู่ให้กับเฉินเสียนเฉินเสียนเปิดออกมาดู ข้างในเป็นตั๋วเงิน“นี่คือรายได้จากการขายหนังสือคนทรามขององค์หญิง จำนวนการขายยังเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง วันข้างหน้ากระหม่อมจะทำบัญชีให้องค์หญิงทุกๆ เดือนเดือนละหนึ่งครั้ง”“นี่มันเท่าไหร่กัน?”285
“ตั๋วเงินหนึ่งพันสองร้อยตำลึง”เฉินเสียนหันไปมองอวี้เยี่ยน เพราะเธอไม่รู้ค่าราคาสกุลเงินเลยอวี้เยี่ยนดวงตาประกายแวววาว พร้อมกับพูดขึ้นว่า : “สามารถซื้อจวนขนาดเท่ากับที่ท่านแม่ทัพพักอยู่ได้เพคะ”หนึ่งพันสองร้อยตำลึงสามารถซื้อคฤหาสน์ได้ ดูๆ แล้วใช้ชีวิตในสมัยโบราณง่ายกว่าตั้งเยอะ ราคาบ้านถูก และราคาปรับขึ้นไม่ถึงไหนเฉินเสียนหันไปมองเหลียนชิงโจว พร้อมกับถามขึ้นว่า : “เจ้าหักค่าลงทุนและผลกำไรของเจ้าเองแล้วหรือยัง?”เหลียนชิงโจวยิ้มพร้อมกับพยักหน้าเบาๆ : “หักแล้วเป็นแน่แท้ กระหม่อมเป็นพ่
