นดวงตาแดงกํ่า ทนฝืนกลืนนํ้าตา แล้วพูดขึ้นว่า : “ในเมื่อวันนี้บ่าวเป็นแบบนี้ไปแล้ว บ่าวมิอาจจะอยู่รับใช้ข้างกายนายหญิงต่อได้อีก ให้นายหญิงจ้องมองใบหน้าที่อัปลักษณ์แบบนี้ทุกวัน จะฝันร้ายเอาได้ นายหญิงส่งบ่าวไปอยู่ที่อื่นเถอะเจ้าค่ะ ให้ทำงานจิปาถะอยู่หลังสวนก็ได้ ขอเพียงแค่มีข้าวกินบ่าวก็พอใจแล้วเจ้าค่ะ”ทั้งๆ ที่เรื่องนี้เป็นเรื่องดีแท้ๆ แต่เพียงพริบตาเดียวกลับตลับปัดกลายเป็นแบบนี้ไปได้เซียงซั่นแท้จริงแล้วเป็นคนเข้มแข็ง แต่พอมาวันนี้กลับเสียโฉมไปหมด น่าเสียดายจริงๆหลังจากที่ฉินหรูเหลียงรู้เรื่องนี้แล้ว ก็รู้สึกค่อนข้างแปลกใจ ในเมื่อเซียงซั่นไม่ได้เต็มใจ เขาเองก็ไม่บีบบังคับนางอยู่แล้ว และถึงแม้จะเป็นสาวใช้ปรนนิบัติข้างกายเขา แต่เขาก็จะไม่คิดจะมองนางแม้แต่หางตาเรื่องเป็นแบบนี้ก็ดี จะได้โล่งใจสบายตาฉินหรูเหลียงสั่งให้พ่อบ้านไปตามหมอมารักษาใบหน้าของเซียงซั่นหลังจากหายดี ใบหน้าของนางก็ยังคงเป็นแผลเป็นอย่างไม่ต้องสงสัย ใบหน้าเป็นแบบนี้แล้วจะให้ทำงานอยู่ในสวนได้อย่างไร นางจึงถูกส่งไปทำงานทำความสะอาดซักล้างอยู่หลังสวน279
บ่าวรับใช้ของหลิ่วเหมยอู่ถูกเปลี่ยนใหม่ทันที เมื่อเรื่องนี้จบลง หลิ่วเหมยอู่ก็ไม่เจอหน้าเซียงซั่นอีกเลยที่หลิ่วเหมยอู่ไม่ได้ไล่นางออกจากจวน ให้นางเป็นบ่าวรับใช้ที่ตํ่าที่สุดและทำงานหนักที่สุด เพื่อไม่หลงเหลือโอกาสให้เซียงซั่นได้โผล่หัวขึ้นมาจากผิวนํ้าได้เมื่อได้ยินเรื่องนี้แ
