่สวนดอกพุดตานอย่างเหน็ดเหนื่อย เธอไม่เห็นแม้แต่ใบหน้าของหลิ่วเหมยอู่ และหลิ่วเหมยอู่ไม่สนใจจะถามไถ่ถึงเธอเลยสักนิดมีเพียงอวิ๋นเอ๋อร์เท่านั้นที่ยืนอยู่ใต้ชายคา จ้องมองเธออย่างเฉยเมย และกล่าวว่า “นายหญิงเพิ่งจะหลับไป เจ้าอย่าเข้าไปรบกวนเลยดีกว่า” นางปิดปากและจมูกด้วยความรังเกียจ “เหงื่อออกเหม็นไปทั่ว รีบๆกลับเข้าห้องไปล้างซะ ไม่ต้องส่งกลิ่นเหม็นเช่นนี้ให้คนอื่นเขา”
253
