รือไม่เนื้อหาของส่วนที่สองนี้ เฉินเสียนเกือบเขียนเสร็จสมบูรณ์แล้วตั้งแต่เซียงซั่นกลับไปสวนดอกพุดตานเพื่อทำงานกับอวิ๋นเอ๋อร์ เธอได้แข่งขันต่อสู่กับอวิ๋นเอ๋อร์ทุกที่ทุกเวลา อวิ๋นเอ๋อร์ไม่ต่อสู้อะไร ยอมเป็นรองสวนดอกพุดตานถูกเซียงซั่นรบกวนทำเรื่องเสียงดังเซียงซั่นไม่เพียงไม่ได้ความลำบากใดๆ แต่หลังจากนั้นก็ใช้ประโยชน์จากการร้องไห้และพูดต่อหน้าหลิ่วเหมยอู่ในตอนแรกหลิ่วเหมยอู่ชักชวนให้เซียงซั่นและอวิ๋นเอ๋อร์อยู่ร่วมกันอย่างกลมกลืน แต่แล้วเธอก็หมดความอดทน เซียงซั่นค่อยๆถูกจับแยกออกจากหลิ่วเหมยอู่และอวิ๋นเอ๋อร์ยิ่งสิ่งนี้เกิดขึ้นมากเท่าไหร่เซียงซั่นก็ยิ่งขุ่นเคืองใจมากขึ้นเท่านั้น หลังจากทุบตบตีอวิ๋นเอ๋อร์ซํ้าแล้วซํ้าเล่า หลิ่วเหมยอู่ก็โกรธและลงโทษให้เซียงซั่นทำความสะอาดสวน247
