นเอ๋อร์ ไม่น่าไว้ใจนัก หากทั้งคู่ให้คำแนะนำแก่นายหญิงหลิ่ว หลังจากนั้นก็อาจจะมารังขวานองค์หญิงได้ทุกเมื่อเลยนะเพคะ?”เฉินเสียนเงยหน้าขึ้นและพูดอย่างขบขัน “ตะเกียงที่มีนํ้ามันทั้งสองดวงจะชนกันด้วยการสัมผัสเพียงครั้งเดียวและเผาไหม้เมื่อชนกันไม่ใช่หรือ?”อวี้เยี่ยนตกอยู่ในความงุนงงเฉินเสียนวาดรูปไปและพูดอย่างเนิบช้า “อวิ๋นเอ๋อร์ไม่ได้แสดงตัวตนได้เปรียบกว่าเซียงซั่น ในไม่ช้าเซียงซั่นจะต้องลำบาก ละครฉากนี้กำลังจะเริ่มต้นแล้ว”อวี้เยี่ยนเข้าใจในภายหลังว่าที่องค์หญิงถูกต้องทุกประการเมื่อเฉินเสียนและอวี้เยี่ยนไปที่สวนเพื่อเดินเล่น พวกเธอเห็นกลุ่มบ่าวรับใช้ซ่อนตัวอยู่ใต้ต้นไม้เพื่อดูภาพวาดเฉินเสียนอยู่ไกลๆขอให้อวี้เยี่ยนไปยืมรูปวาดนั้นมาอวี้เยี่ยนยืมภาพวาดนั้นมา เมื่อเฉินเสียนเปิดมันและเพ่งดู แสงแดดส่องลงมาระหว่างใบไม้สีเขียว สะท้อนรอยยิ้มบนริมฝีปากของเธอ246
เฉินเสียนเลิกคิ้วขึ้นและพูดด้วยรอยยิ้มจาง ๆ “จิ้งจอกเหลียนเนี่ยเก่งกาจเสียจริง แค่ครู่เดียวก็ทำเสร็จแล้ว”ในตอนเริ่มต้นเหลียนชิงโจวเข้าพบจิตรกรมากกว่าสิบคนเพื่อคัดลอกภาพวาดในชั่วข้ามคืนและนำภาพคัดลอกนับพันเล่มเข้าในร้านหนังสือใหญ่ ๆ เขาไม่คาดหวังว่าจะขายหมดภายในเวลาเพียงไม่กี่วันเพื่อให้เฉินเสียนสามารถเห็นงานของเธอเองในจวนแม่ทัพอวี้เยี่ยนโยกตัวไปด้วยความยินดีและกล่าวว่า “องค์หญิงวาดได้สวยมากเพคะ”ในไม่ช้าเหลียนชิงโจวก็ส่งคนมาถามว่า มีต่ออีกห
