พูดจบเฉินเสียนก็หันหลังเดินจากไป อวิ๋นเอ๋อร์ตะโกนสาปแช่งไล่หลังไม่หยุดถึงขั้นด่าลามไปถึงบรรพบุรุษของเฉินเสียนอวี้เยี่ยนที่เดินตามหลังไปหันกลับมาฟาดกระบองใส่อวิ๋นเอ๋อร์อีกสองสามครั้งอวิ๋นเอ๋อร์ร้องอู้อี้เบาๆ แล้วก็เงียบไปเฉินเสียนหันไปมองอวี้เยี่ยน ได้ยินนางพูดว่า “โอ๊ย นังนี่ โวยวายอะไรนักหนา”เฉินเสียน “…”อวี้เยี่ยนเงยหน้าขึ้น สองนายบ่าวหันมามองหน้ากันหลังจากนั้นอวี้เยี่ยนก็ทำปากขมุบขมิบและกล่าวว่า “องค์หญิง ปกติบ่าวไม่ได้หยาบคายนะเพคะ คราวนี้นางด่าเกินขอบเขตไปจริงๆ”เมื่อเห็นว่าองค์หญิงไม่พูดอะไร อวี้เยี่ยนจึงเตรียมตัวยอมรับความผิด แต่เฉินเสียนกลับยื่นแขนของเธอมาเกี่ยวไว้รอบคอของนาง จนอวี้เยี่ยนต้องเดินโซเซตามเธอไปนายบ่าวเดินกอดคอกันออกจากโรงม้า222
เฉินเสียนยักคิ้วพร้อมส่งรอยยิ้ม เธอกล่าวว่า “อวี้เยี่ยน เจ้านี่เยี่ยมสุดๆ รู้สึกไหมว่าการทำตัวเป็นคนดีบ้างเลวบ้างมันรู้สึกดีกว่าการทำตัวให้ขาวบริสุทธิ์เป็นไหนๆ”“อื้ม บ่าวรู้สึกดีมากเลยเพคะ”“และการเป็นคนที่เห็นคุณค่าในตัวเองก็ยิ่งดีไปกว่าการเป็นคนดีบ้างเลวบ้างอีกนะ” เฉินเสียนสอน “ต่อไปเจ้าต้องใช้ชีวิตอย่างเห็นค่าในตัวเอง องค์หญิงอย่างข้าไม่มีกฎเกณฑ์อะไรจุกจิกนักหรอกใครด่ามาเจ้าอย่าด่าตอบ แต่จงตบปากนางซะ ใครกัดมาอย่ากัดตอบ แต่ต้องทุบนางให้ฟันหลุดส่วนใครที่กล้ามาทำร้ายเจ้า เจ้าจะยอมไม่ได้ ต้องเอาคืนกลับไปเป็นสองเท่าถ้าเจ้าเอาชนะไม่ได้ องค์ห
