ายเป็นเหมือนตานํ้าที่เสกนํ้าตาออกมาได้อย่างง่ายดาย นี่ใช่ผู้หญิงหัวแข็งเลี้ยงไม่เชื่องคนเมื่อครู่จริงหรือไม่เพียงแต่ฉินหรูเหลียงเท่านั้น แม้แต่บ่าวรับใช้ที่อยู่นอกโถงบุปผายังพากันตกตะลึง ผู้หญิงที่แกร่งดั่งเหล็กกล้าคนเมื่อครู่กลายเป็นผู้หญิงอ่อนแอเจ้านํ้าตาแน่ใจหรือว่าทั้งสองคนเป็นคนคนเดียวกันหลังจากงงงันอยู่ครู่หนึ่งอวี้เยี่ยนก็เกิดติดเชื้อเจ้านํ้าตามาจากเฉินเสียนราวกับว่านางก็รู้สึกแบบเดียวกัน ดวงตาของนางแดงกํ่า นํ้าตารินไหลลงมาเป็นสายไม่รู้ว่าทำไม แม้ว่าองค์หญิงอาจจะแค่แสร้งทำ แต่นางกลับรู้สึกว่าพระองค์กำลังร้องไห้ราวกับไม่ได้เสแสร้ง!อวี้เยี่ยนเป็นสาวใช้ที่ฉลาด เมื่อนึกถึงสถานการณ์เลวร้ายเมื่อครู่นางก็แอบหยิกต้นขาตัวเองและร้องไห้อย่างหนัก!นางพูดพึมพำ “องค์หญิงอย่าทรงกันแสงเลยเพคะ… ทั้งหมดเป็นความผิดของบ่าว เป็นบ่าวเองที่ปกป้ององค์หญิงไม่ได้…”เฉินเสียนขมวดคิ้ว แต่ในใจนึกชื่นชม แม่สาวน้อยผู้นี้มีอนาคต!เฉินเสียนสะอื้นไห้พลางพูดว่า “ไม่ใช่ความผิดของเจ้า เป็นเพราะข้าไม่ดีเองจึงทำให้ท่านแม่ทัพเกลียดข้าขนาดนี้”คิดไม่ถึงว่าเสียงของเธอจะอ่อนนุ่มราวกับแมวน้อย ยิ่งเมื่อคลุกเคล้ากับเสียงสะอื้นก็ยิ่งแทงทะลุเข้าไปในหัวใจของผู้คนประหนึ่งกรงเล็บแมวที่ข่วนเข้ามาเบาๆ206
ขันทีเห็นดังนั้นก็เริ่มรู้สึกเจ็บปวดหัวใจขึ้นมา เขากล่าวว่า “องค์หญิงอย่าทรงกันแสงเลยพ่ะย่ะค่ะ กระหม่อมเห็นแล้วรู้สึกเหมือนหัวใจ
