้เซียงซั่นอย่างแนบเนียนเมื่อมาถึงขั้นนี้กงกงก็ไม่พูดอะไรมาก เพียงแต่บอกว่า “ท่านแม่ทัพฉินต้องรับรองความปลอดภัยขององค์หญิง ต่อไปอย่าให้เกิดเรื่องเช่นนี้อีก ไม่อย่างนั้นหากองค์จักรพรรดิไม่ได้เห็นการประสูติ พระองค์จะต้องลงโทษแม่ทัพฉินเป็นแน่ท่านเองก็ต้องปฏิบัติตนให้ดี”208
เฉินเสียนกล่าวว่า “จิ้งเสียนขอบคุณกงกงล่วงหน้า”จากนั้นกงกงก็หันไปมองเซียงซั่นที่อยู่บนกระดานแล้วพูดว่า “ข้าพเจ้าเห็นแล้ว คิดไม่ถึงว่าสาวใช้ตํ่าช้าผู้นี้จะกล้าใส่ร้ายองค์หญิง สมควรแล้วที่จะถูกโบยวันนี้ข้าพเจ้าขอเป็นคนตัดสินให้โบยนางสามสิบครั้ง ท่านแม่ทัพฉินมีข้อโต้แย้งใดๆ หรือไม่”กงกงผู้นี้เป็นผู้ทรงอิทธิพลที่อยู่ข้างกายจักรพรรดิ ในเมื่อวันนี้เขามาเยี่ยมด้วยตัวเองถึงที่ทั้งยังนำสิ่งของมาส่งให้ นั่นหมายความว่าเป็นพระประสงค์ขององค์จักรพรรดิฉินหรูเหลียงไม่มีทางเลือก จำต้องพูดไปว่า “ลงโทษนาง”ดังนั้นบ่าวสองคนจึงก้าวไปข้างหน้าและใช้ไม้โบยลงไปที่ร่างของเซียงซั่นอย่างแรงเพราะไม่กล้าทำชุ่ยๆ เล่นละครตบตา เสียงกรีดร้องของเซียงซั่นดังมาถึงในโถงบุปผา นางจิกเล็บมือทั้งสองข้างกับแผ่นกระดานจนเล็บหักเมื่อเห็นว่าการลงโทษใกล้จะเสร็จสิ้นแล้ว กงกงจึงกลับออกไปพร้อมกับขันทีที่นำของมาส่งเฉินเสียนยืนอยู่ตรงประตูของโถงบุปผา เธอพูดกับบ่าวว่า “วันนี้พอแค่นี้แยกย้ายได้แล้ว มีอะไรต้องทำก็ไปทำซะ ไม่เช่นนั้นเมื่อมีแขกมาเยือน เขาจะมาเห็นเรื่องอื้อฉาว
