้าจงเล่ามาว่ามันเกิดอะไรขึ้นกันแน่”207
อวี้เยี่ยนตอบอย่างเป็นธรรมชาติว่า “วันนี้นายหญิงหลิ่วตกลงไปในสระด้วยเหตุบางอย่าง สาวใช้ของนางยืนกรานว่าองค์หญิงเป็นคนผลักลงไป แต่วันนี้องค์หญิงของเราไม่ได้ออกมาจากเรือนเลยแม้แต่ก้าวเดียว พระองค์จะผลักนางตกลงไปได้อย่างไร! แต่ท่านแม่ทัพไม่เชื่อและต้องการจะลงโทษองค์หญิง ไม่สนใจสักนิดเลยว่าองค์หญิงที่น่าสงสารจะทรงพระครรภ์ได้ห้าเดือนแล้ว สั่งให้โบยองค์หญิงตั้งสามสิบทีเจ้าค่ะ!”อวี้เยี่ยนร้องห่มร้องไห้ “กงกง องค์หญิงยังพอมีทางรอดใช่ไหมเจ้าคะ หากกงกงมาไม่ทัน ท่านแม่ทัพคงจัดการกับองค์หญิงด้วยตัวเองไปแล้ว!”“มีเรื่องเช่นนี้เกิดขึ้นจริงๆ หรือ ถ้าเป็นเช่นนั้นข้าก็ยินดีจริงๆ ที่มาได้ทันเวลา” กงกงถอนหายใจ เขาสะบัดแส้หางจามรีและกล่าวว่า “วันนี้ข้าพเจ้าได้รับพระราชโองการจากองค์จักรพรรดิให้นำยาบำรุงกำลังจากวังมาให้องค์หญิงเพื่อบำรุงพระครรภ์ พระองค์กำลังรอคอยให้องค์หญิงประสูติอย่างปลอดภัย แต่ท่านแม่ทัพฉินกลับคิดจะลงมือกับองค์หญิงโดยไม่คำนึงเลยว่าองค์หญิงกำลังทรงพระครรภ์อยู่ ทำให้ข้าพเจ้าลำบากใจยิ่งนักในการทูลเรื่องนี้แก่องค์จักรพรรดิ”โดยไม่รอให้ฉินหรูเหลียงออกปากพูด เฉินเสียนก็ยิ้มทั้งนํ้าตาและกล่าวว่า“กงกง เรื่องที่เกิดขึ้นวันนี้เป็นความเข้าใจผิด เพราะได้ฟังคำพูดให้ร้ายของสาวใช้ตํ่าช้า ท่านแม่ทัพจึงโกรธข้า คราวหน้าเขาจะไม่ทำเช่นนี้อีกเป็นแน่”เฉินเสียนโยนบาปไปให
