ะข้างๆ อย่างแรง201
เพราะมีภาระอยู่ในท้อง ลมหายใจของเฉินเสียนจึงไม่สมํ่าเสมอ ในไม่ช้าเธอก็ควบคุมร่างกายไม่ได้ดั่งใจ ไม่อย่างนั้นเธอคงจะฟาดไปที่แขนของฉินหรูเหลียงอีกสักสองสามทีฉินหรูเหลียงโกรธจนหน้าเขียว แม้จะไม่ถึงกับเรียกว่าเจ็บปวดแต่เฉินเสียนก็ออกแรงเต็มที่ เป็นไปไม่ได้ที่เขาจะไม่เจ็บเลย นอกเสียจากว่าผิวและกระดูกของเขาจะทำมาจากทองแดงและเหล็กในที่สุดเฉินเสียนก็เสียท่า ฉินหรูเหลียงยึดไม้พลองไปได้ด้วยมือเพียงข้างเดียวแววตาของเฉินเสียนเป็นประกายกล้าอย่างโหดเหี้ยม ไม่เพียงแต่ไม่หยุดมือแต่ในวินาทีต่อมาเธอยังดึงกริชขนาดยาวเท่าไม้บรรทัดออกมาจากแขนเสื้อและแทงออกไปชั่วขณะนั้นฉินหรูเหลียงมองเห็นจิตสังหารในแววตาของเธอ เขารู้สึกหนาวขึ้นมาจับใจความเด็ดเดี่ยวของเธอมีไม่แพ้บุรุษหน้าไหนแน่นอน แม้ว่าเขาจะเคยชินกับการรบราฆ่าฟันในสนามรบ เขาก็จำต้องมองเธอใหม่เสียแล้วฉินหรูเหลียงมองคมมีดที่แทงเข้ามา เขาเบี่ยงหลบในชั่วพริบตาแล้วคว้าข้อมือของเธอไว้อย่างง่ายดาย เฉินเสียนพลิกฝ่ามืออย่างรวดเร็วและใช้กริชฟันไปที่ข้อมือของฉินหรูเหลียงฉินหรูเหลียงปล่อยมืออย่างทันท่วงทีทำให้เฉินเสียนฟันพลาดไปโดนแขนเสื้อของเขาทุกคนที่อยู่นอกโถงบุปผาต่างพากันตกตะลึง202
ฉินหรูเหลียงหมดความอดทนและขยับมือเร็วขึ้น ด้วยพละกำลังมหาศาลของเขา ในที่สุดเขาก็คว้าแขนของเฉินเสียนไว้ได้ด้วยมือข้างเดียว ส่วนมืออีกข้างรวบเธอเข้ามาไว้แนบอกของเขา
