ร เด็กคนนี้โตขึ้นมาและผ่านเรื่องราวเลวร้ายมามากแล้ว หากร่างกายของมารดาเป็นอันตราย โอกาสที่จะเสียชีวิตก็มีสูงมากดังนั้นอวี้เยี่ยนและแม่บ้านจ้าวจึงไม่อาจผ่อนคลายได้เลยทั้งสองรู้สึกกระวนกระวายมาก แต่ไม่รู้เลยว่าทำไมองค์หญิงของพวกนางจะทำราวกับว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น! ทำเพียงแค่ถามสองสามคำอย่างไม่ใส่ใจนักเฉินเสียนถามว่า “ตอนนี้นายหญิงน้อยเป็นอย่างไรบ้าง”“รักษาอาการบาดเจ็บแล้วพ่ะย่ะค่ะ ตอนนี้ยังหลับใหลไม่ได้สติ ครั้งนี้นายหญิงน้อยบาดเจ็บสาหัสจริงๆ ถ้าไปพบช้ากว่านี้ก็คง…”ผลที่ตามมาอาจเป็นหายนะเฉินเสียนพยักหน้าและกล่าวว่า “ถ้าไปพบช้ากว่านี้เกรงว่าปลิงเหล่านั้นคงเจาะตัวจนทะลุ โชคดีที่วันนี้พ่อบ้านพาคนไปทำความสะอาดสระจึงพบนายหญิงน้อยทันเวลาและช่วยชีวิตนางไว้ได้”“เป็นหน้าที่ที่บ่าวควรทำอยู่แล้วพ่ะย่ะค่ะ”ถึงอย่างไรพ่อบ้านก็ทำหน้าที่เป็นพ่อบ้านอยู่ในจวนแม่ทัพมาหลายปี หลังจากเกิดเรื่องเช่นนี้เขาจะไม่เข้าใจได้อย่างไร182
ถ้าตอนนั้นเฉินเสียนไม่ออกปากเตือนเขา เขาคงไม่รีบพาคนไปทำความสะอาดสระ หากไปถึงที่นั่นช้ากว่านี้ เกรงว่าชีวิตของนายหญิงน้อยคงจะร่วงโรยไม่ต่างจากดอกไม้นอกจากนี้พ่อบ้านยังตระหนักได้ว่าเรื่องนี้น่าจะเกี่ยวข้องกับองค์หญิง แต่พวกเขาเป็นเพียงผู้น้อย ถ้าอยากอยู่อย่างสงบก็จำต้องเงียบปากไว้ยิ่งไปกว่านั้นถ้าองค์หญิงต้องการฆ่านายหญิงน้อยจริงๆ นางก็ไม่เห็นจำเป็นจะต้องมาเตือนเขาเลย ถ้าเป็นเช่นนั้นเ
