งของไม้พลองนี้ได้ เมื่อทนไม่ได้ก็มีแต่จะต้องยอมคุกเข่าลงกับพื้นเท่านั้นอย่างไรก็ตาม ขณะที่กำลังจะเหวี่ยงไม้ลงไป เฉินเสียนก็หรี่ตาลงและหันกลับมาอย่างกะทันหัน เธอจ้องมองบ่าวที่ถือไม้พลองอย่างเฉยชาผู้เป็นบ่าวหยุดชะงัก มือที่ขยับของเขาไม่เร็วเท่ากับมือของเฉินเสียน เธอยกมือขึ้นมาจับไม้พลองของเขาไว้หนีบไม้พลองนั้นไว้ด้วยสีหน้าเฉยเมย ไม่ว่าบ่าวจะออกแรงมากแค่ไหนก็ดึงไม้นั้นกลับมาไม่ได้ นิ้วบางของเธอทั้งแข็งแรงและมั่นคงข้อต่อที่นิ้วกลายเป็นสีขาวเนื่องจากการออกแรง และแนวกระดูกที่หลังมือก็เผยให้เห็นอย่างชัดเจน
186
