จับตัวเธอให้ได้เฉินเสียนถูกนางขัดขาสองครั้งจนไปหยุดอยู่ตรงขอบสระ ร่างกายของเธอโงนเงนไปมาและกำลังจะตกลงไปในนํ้า ทันใดนั้นเธอก็ใช้มือข้างหนึ่งจับแขนของเซียงซั่นไว้ เธอใช้ประโยชน์จากนางและหมุนตัวอย่างสวยงามจนสลับตำแหน่งกับเซียงซั่นเซียงซั่นกรีดร้องอย่างขวัญหนีดีฝ่อเฉินเสียนยกมือขึ้นข้างหนึ่งและฟาดลงไปที่หน้าผากของเซียงซั่นด้วยสีหน้าที่ยังคงเดิมเกิดเสียงดังปักเซียงซั่นพยายามเบิกตากว้าง รูม่านตาขยายออกเล็กน้อย นางมองไปที่มือของเฉินเสียนอย่างอ่อนแรงก่อนที่ร่างกายจะค่อยๆ ไร้เรี่ยวแรงลงไปเฉินเสียนชายตามองนางก่อนจะปล่อยนางลงกับพื้นทุกสิ่งทุกอย่างเกิดขึ้นอย่างรุนแรงและรวดเร็วมาก กว่าหลิ่วเหมยอู่จะได้สติคืนมาเซียงซั่นก็สลบไปแล้ว นางหมดสติและหัวแตกเลือดไหลอยู่บนพื้นหลิ่วเหมยอู่ตัวแข็งทื่อไม่กล้าแม้แต่จะหายใจแรงๆเลือดตรงขมับของเซียงซั่นหยดลงไปในสระนํ้า ทันใดนั้นที่ใต้นํ้าก็มีบางอย่างเคลื่อนไหวเข้ามา170
เฉินเสียนมองดูสิ่งที่เคลื่อนไหวขยุกขยิกอยู่ในนํ้าและเลิกคิ้วขึ้นอย่างชั่วร้ายเอ่ยอย่างทำเป็นเล่นว่า “ข้าก็ว่าทำไมจึงกรีดร้องเสียงดังขนาดนี้ ที่แท้ก็กลัวจะตกนํ้าไปเป็นอาหารปลิงนี่เอง”ปลิงเหล่านี้เมื่อได้ลิ้มรสเลือดสดๆ อันหอมหวานแล้วมีหรือจะไม่หิวโหยจนคลั่งขึ้นมาอีก ตอนนี้มันออกมากันหมดทั้งรัง มากระจุกรวมกันบริเวณที่เลือดสีแดงฉานของเซียงซั่นหยดลงไปปลิงบางตัวถึงกับพยายามปีนขึ้นมาตามกลิ่นเลือดเฉินเสี
