ใจแต่หลิ่วเหมยอู่และเซียงซั่นประมาทเกินไป เฉินเสียนไม่ได้เพิกเฉยต่อการแสดงออกทางแววตาของหลิ่วเหมยอู่เลยแม้แต่น้อย ยิ่งไปกว่านั้นยังเห็นภาพสะท้อนในดวงตาของนางได้อย่างชัดเจนเธอเห็นเซียงซั่นที่อยู่ข้างหลังกำลังลงมือผ่านสายตาของหลิ่วเหมยอู่ไม่มีใครรู้ว่าเบื้องหลังความเยือกเย็นของเธอจะมีสัตว์ร้ายแฝงตัวอยู่ขณะที่เซียงซั่นกำลังโผเข้ามาเพื่อผลักเฉินเสียนลงไปในสระ นางไม่คิดเลยด้วยซํ้าว่าขณะที่มือเกือบจะสัมผัสชายเสื้อของเธออยู่แล้ว เฉินเสียนจะเบี่ยงตัวหลบทัน จนกลายเป็นนางเองที่สะดุดจนเสียการทรงตัว
168