ว่านี้ เรื่องโง่ๆ อย่างการแต่งงานกับฉินหรูเหลียงนางยังทำมาแล้วนับประสาอะไรกับเรื่องเหลวไหลแค่นี้”เห็นรอยยิ้มที่คลุมเครือแบบนี้ เหลียนชิงโจวเองก็ดูไม่ออกเหมือนกันว่าอาจารย์ของเขาดีใจหรือเปล่า เหมือนผู้เป็นอาจารย์จะปลื้มอกปลื้มใจกับสิ่งที่องค์หญิงทำลงไป ในขณะเดียวกันก็โกรธที่องค์หญิงอภิเษกสมรสกับฉินหรูเหลียง“แล้วเด็กล่ะ” เขาถามต่อเหลียนชิงโจวตอบว่า “ทุกอย่างเรียบร้อยดีขอรับ ตอนนี้องค์หญิงกำลังพยายามอย่างหนักเพื่อหาทางออกสำหรับตัวเอง”161
หลังจากคิดแล้วคิดอีก เขาก็ตัดสินใจว่าจะปกปิดเรื่องที่เฉินเสียนเกือบแท้งเอาไว้ ถึงอย่างไรเรื่องมันก็ผ่านไปแล้ว ถ้ารื้อฟื้นขึ้นมาอีกก็รังแต่จะนำความยุ่งยากมาให้ทว่าวันที่อวี้เยี่ยนนำปีกภาพเขียนมาส่งให้เหลียนชิงโจวนั้น หลิ่วเหมยอู่ที่จ้องหาโอกาสอยู่นานก็พบว่านี่เป็นโอกาสที่สมบูรณ์แบบ
162
