ห้เซียงซั่นรีบไปเตรียมต้มนํ้าให้อาบแต่กลับสั่งให้เซียงซั่นยกขาทั้งสองข้างของนางแนบไว้กับผนังและอยู่ในท่ากลับหัวอย่างนั้นอยู่ครู่หนึ่งใบหน้าเล็กๆ ของหลิ่วเหมยอู่แดงกํ่า นางทำได้เพียงกัดฟันทนเซียงซั่นเข้าใจดีว่านางต้องการตั้งท้องลูกของฉินหรูเหลียงโดยเร็วที่สุด มีเพียงวิธีนี้เท่านั้นที่จะทำให้ฉินหรูเหลียงรักและเอาใจใส่ดูแลนางมากขึ้น และเฉินเสียนจะไม่มีทางสั่นคลอนตำแหน่งของนางในจวนแม่ทัพได้เซียงซั่นถือโอกาสตอนที่ฉินหรูเหลียงอยู่ที่สวนดอกพุดตานออกไปเพื่อสอบถามข่าวคราวในสวนสระวสันตฤดู ตอนนี้นางไม่รู้ว่าจะเริ่มพูดอย่างไรดีหลิ่วเหมยอู่สังเกตเห็นมาพักหนึ่งแล้ว เมื่อทิ้งตัวกลับลงมา นางจึงถามด้วยอาการหอบเล็กน้อยว่า “เกิดอะไรขึ้นหรือ”นั่นเองเซียงซั่นจึงกล่าวอย่างระมัดระวังว่า “ก่อนหน้านี้บ่าวไม่รู้สถานการณ์ภายในสวนสระวสันตฤดูเลย แม้แต่หมอก็ปิดปากเงียบ จนกระทั่งวันนี้เมื่อท่านแม่ทัพพาหมอหลวงไปที่สวนสระวสันตฤดู บ่าวจึงได้รู้สถานการณ์ภายในนั้น”หลิ่วเหมยอู่เอ่ยเรียบๆ ว่า “หมอหลวงจากราชสำนักคงจะมาตรวจร่างกายของนาง ตอนที่หมอหลวงมาเมื่อเดือนที่แล้ว ได้ยินคนในจวนแม่ทัพพูดกันว่าใบสั่งยานั่นมีบางอย่างผิดปกติ องค์จักรพรรดิไม่มีทางปล่อยให้นางเก็บไอ้เด็กเวรนั่นไว้ คิดว่าเมื่อผ่านเหตุการณ์ที่พลิกผันนี้ไปก็คงจะบอกให้โลกรู้ได้แล้วว่าเมล็ดพันธ์ุชั่วๆ ของนางได้สูญสลายไปแล้ว”148
เซียงซั่นเอ่ยอย่างระมัดระวังว่า “
