ภายในแดนลับ ณ หุบเขาเร้นลับแห่งหนึ่ง
“ทาสของข้าเอ๋ย… จงมอบร่างกายของเจ้ามาให้ข้าด้วยความเต็มใจเสียเถิด!!”
เจ้าสำนักหลิงเซียนยืนสงบนิ่ง ปรายตามองเงาทมิฬใต้เท้าตนเองที่กำลังส่งเสียงคำราม ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงราบเรียบ “ยามก้าวเท้าเข้ามา ข้าก็สัมผัสได้ถึงความผิดปกติบางอย่าง… ที่แท้ก็ใช้วิธีสกปรกซ่อนตัวอยู่ในเงานี่เอง”
เขากวาดสายตามองร่างวิญญาณที่มีรูปลักษณ์เหมือนตนเองราวกับเงาสะท้อนในกระจก แล้วกล่าวต่อ “ประตูเหล็กที่ทางเข้านั่น… คงเป็นสื่อกลางที่เจ้าใช้ปล่อยร่างแยกวิญญาณพวกนี้ออกมาสินะ?”
ร่างวิญญาณได้ยินวาจาอันเยือกเย็นนั้นก็ถึงกับชะงัก
เท้าของเหยื่อถูกเงายึดตรึงไว้ ตกอยู่ในสภาพลูกแกะรอวันเชือดแท้ๆ ในสถานการณ์คับขันเช่นนี้ มนุษย์ผู้นี้สมควรต้องหวาดกลัวจนหัวหดมิใช่หรือ?
“สามหาว! ทาสชั้นต่ำ… จงมอบร่างกายของเจ้ามาซะ!!”
ร่างวิญญาณคร้านจะต่อปากต่อคำ อ้าปากกว้างจนฉีกถึงใบหู หมายจะงับศีรษะเจ้าสำนักหลิงเซียนให้จมเขี้ยว
เพียะ!
ทว่ายังไม่ทันที่คมเขี้ยวจะสัมผัสผิวเนื้อ ฝ่ามือหนึ่งก็ตบสวนกลับมาฉาดใหญ่ จนร่างวิญญาณหน้าหันเห็นดาวระยิบระยับเต็มท้องฟ้า จากนั้นลำคอของมันก็ถูกกรงเล็บอันทรงพลังบีบขยี้เอาไว้แน่น!
