ะกลายเป็นจุดสนใจของมวลมหาชนเฉินเสียนอดคิดไม่ได้ว่าเหตุผลที่เธอฝันถึงสิ่งเหล่านี้อาจเป็นเพราะทุกสิ่งในชาติก่อนเป็นเพียงกลุ่มควันที่พัดผ่านซึ่งเธอหวนกลับไปหามันไม่ได้อีกแล้ววิญญาณของเธอจมดิ่ง ดิ่งลงไปในหุบเหวที่ทั้งลึกและหนักหนาสาหัส จากนั้นเธอก็ค่อยๆ ลืมตาขึ้นในชาตินี้เธอคือเฉินเสียน คืออดีตองค์หญิงจิ้งเสียนผู้ตกอับแห่งดินแดนต้าฉู่ทั้งยังตกอยู่ในสถานการณ์ที่ยากลำบากอยู่ในจวนแม่ทัพและต้องดิ้นรนอย่างยากเข็ญในฐานะภรรยาของเขาทว่าในชาตินี้เธอยังมีโอกาสก้าวขึ้นไปสู่จุดสูงสุดด้วยความแข็งขัน เธอยังสร้างความวุ่นวายให้จวนแม่ทัพแห่งนี้ได้!ในที่สุดเฉินเสียนก็ยินดีที่จะลืมตาตื่น อวี้เยี่ยนที่เฝ้ารออยู่ข้างเตียงของเธอทุกวันโดยไม่มีเวลาแม้แต่จะพักผ่อนเห็นดังนั้นก็อดร้องไห้ไม่ได้ นางเกาะขอบเตียงของเฉินเสียนและร้องไห้โฮยกใหญ่ด้วยความดีใจ คำพูดต่างๆ พรั่งพรูออกมา “ในที่สุดองค์หญิงก็ฟื้นแล้ว ถ้าองค์หญิงยังไม่ฟื้นขึ้นมา อวี้เยี่ยนผู้นี้จะขอชดใช้ด้วยความตาย… ทั้งหมดเป็นความผิดของบ่าว…”ใบหน้าของสาวน้อยผู้นี้เต็มไปด้วยความเหนื่อยล้า นางตกอยู่ภายใต้ความรู้สึกที่กดดันจนถึงขีดสุด และในที่สุดทุกอย่างก็พังทลายลงมา นํ้าตาของนางไหลรินเป็นสายราวกับแม่นํ้าหวงที่เชี่ยวกรากเกิดความรู้สึกอบอุ่นขึ้นในใจของเฉินเสียนอย่างฉับพลัน125
เธอยกมือขึ้นและลูบหลังของอวี้เยี่ยน ขอบตาของเธอแดงขึ้นเล็กน้อยและเอ่ยอย่างงัวเงียปนเกียจค
