่ทิ้งนาง เมื่อใดกันที่นางกลายมาเป็นผู้คุมเกม!เนิ่นนานมาแล้วที่ฉินหรูเหลียงเห็นความรักของเฉินเสียนเป็นของตาย เขามีแต่จะรังเกียจและทำให้นางอับอายขายหน้า มีแต่จะเสพสุขจากความเป็นสุขที่ไม่เท่าเทียมกัน ดังนั้นการพลิกบทบาทในครั้งนี้จึงทำให้เขาขุ่นเคืองเป็นอย่างมากแม้จะกลับมาถึงห้องตำราแล้วความโกรธของฉินหรูเหลียงก็ยังไม่จางหายเขาทุบโต๊ะหนังสือจนโต๊ะหักเป็นสองท่อนด้วยฝ่ามือ121
ไม่บ่อยนักที่ฉินหรูเหลียงจะโกรธเป็นฟืนเป็นไฟขนาดนี้ในตอนที่ข่าวคราวแว่วมาถึงสวนดอกพุดตาน เซียงซั่นกำลังปรนนิบัติดูแลหลิ่วเหมยอู่ด้วยรังนกตอนนี้ไม่มีรังนกเลือดแบบคราวที่แล้วให้กินอีกแล้ว มีเพียงแต่รังนกธรรมดาเท่านั้นหลิ่วเหมยอู่อาบนํ้าเปลี่ยนเสื้อผ้าเรียบร้อยแล้วและนำชุดกระโปรงที่นางใช้กรรไกรตัดจนเสียหายไปทิ้งขยะนางเอนหลังลงบนหมอนอิงอย่างเกียจคร้าน เมื่อกินรังนกหมดแล้วเซียงซั่นก็นำยาขี้ผึ้งมาทาตามรอยฟกชํ้าที่อยู่ใต้ร่มผ้าของนางเมื่อรู้สึกเจ็บ หลิ่วเหมยอู่ก็ขมวดคิ้วและร้องออกมา
122
