อด้วยสายตาที่รังเกียจถึงขีดสุดและเอ่ยว่า “วันนี้เหมยอู่มาที่นี่ไม่ใช่หรือ ท่านไม่เพียงแต่ทุบตีสาวใช้ของนาง แต่ยังทุบตีนางจนฟกชํ้าไปทั้งตัว ไหนเจ้าลองบอกสิว่าข้าควรทำอย่างไรกับเจ้า”เฉินเสียนหัวเราะ “ข้าทำร้ายนาง? ท่านเห็นด้วยตาคู่ไหนรึ”“ท่านกล้าพูดว่าเจ้าไม่ได้ทำงั้นรึ แล้วบาดแผลทั่วทั้งตัวนางจะมาจากไหน?คิดว่านางล้มหรือทุบตีตัวเองงั้นเรอะ!”ฉินหรูเหลียงโกรธมากจนขาดสติ เขาแทบจะบีบคอของเฉินเสียนให้ขาดคามือ “ท่านนี่มันดีแต่ฟังหูซ้ายทะลุหูขวา ท่านเคยบอกไปแล้วว่าถ้าท่านกล้าทำร้ายนางอีก ข้าจะทำให้ท่านได้เห็นดี… ท่านเคยบอกว่าจะไม่ก้าวก่ายซึ่งกันและกันไม่ใช่รึ แล้วนี่เจ้าทำอะไรลงไป ต้องโหดเหี้ยมแค่ไหนถึงได้กล้าลงมือกับนางหนักขนาดนี้! ท่านอย่ามาบังคับข้า ไม่อย่างนั้นข้าจะทำให้ท่านได้พบจุดจบที่เลวร้ายยิ่งกว่าเดิม”เฉินเสียนหัวเราะเยาะและกล่าวว่า “ท่านฟังข้าให้ดีนะ ถ้าข้าเฉินเสียนผู้นี้ต้องการจะจัดการนาง ข้าจะบอกให้ท่านรู้ล่วงหน้าอย่างแน่นอน ท่านเห็นข้าลงมือทำร้ายนางกับตาแล้วหรือ นางพูดอย่างไรท่านก็เชื่ออย่างนั้น เมื่อก่อนเป็นแบบไหนตอนนี้ก็เป็นอย่างนั้น มีครั้งไหนบ้างที่ท่านฟังคำพูดของข้า”117
เฉินเสียนยืดเหยียดร่างกายและโน้มศีรษะเข้าไปใกล้ เอ่ยกับเขาว่า “งั้นข้าล่ะเป็นไปได้ไหมว่าที่ใบหน้าของข้าเป็นแบบนี้เป็นเพราะข้าทำมันเอง! ข้าบอกว่านางทำลายโฉมหน้าข้า แต่ท่านเคยเชื่อสักนิดไหม”“นั่นมันเพราะท่านห
