คร่งขรึมยิ่งขึ้น “เรื่องคราวก่อนข้ายังไม่ได้คิดบัญชีกับท่าน ข้าเคยบอกไปแล้วว่าถ้าท่านกล้าแตะต้องนางอีก ข้าจะไม่ปล่อยท่านไปแน่ คราวนี้ทำไมนางจึงเลือดกำเดาไหล ท่านกล้าพูดไหมว่าท่านไม่มีส่วนเกี่ยวข้อง”เฉินเสียนกระตุกยิ้มมุมปากเล็กน้อย “ฉินหรูเหลียง ความโหดร้ายเลือดเย็นของท่านช่างไม่เป็นสองรองใคร”ไฟโกรธในใจของฉินหรูเหลียงเริ่มลุกโชนเธอสบตาเขาตรงๆ และเอ่ยต่อไปว่า “ท่านนำอาหารบำรุงร่างกายของข้าไปให้นาง พอนางกินของบำรุงมากเกินไปผลลัพธ์จึงไม่เป็นอย่างที่คิด แล้วท่านก็มาโทษข้า?”ฉินหรูเหลียงเองก็เพียงแต่ฟังมาจากคำบอกเล่าของเซียงซั่นว่าสองสามวันมานี้หลิ่วเหมยอู่พบกับเฉินเสียนทุกวัน ทว่าในความเป็นจริงเขาไม่มีหลักฐานอะไรเลย101
เฉินเสียนกำลังใช้เล่ห์สี่ตำลึงปาดพันชั่ง(คือการใช้แรงเพียงเล็กน้อยเพื่อเอาชนะแรงที่มากกว่าได้นั่นเอง) นางใช้มือของเขาตบหน้าของเขาเองโดยที่นางแทบไม่ต้องออกแรงใบหน้าของฉินหรูเหลียงบิดเบี้ยว เขาเอ่ยอย่างเย็นชาว่า “เหมยอู่ร่างกายอ่อนแอ และมันก็เป็นเพราะท่าน การให้นางกินอาหารเหล่านั้นเพื่อบำรุงร่างกายจึงไม่ใช่เรื่องผิดอะไร” พูดจบเขาก็สะบัดแขนเสื้อหันหลังเตรียมจะจากไป “เรื่องนี้ถ้าให้ดีท่านอย่ามายุ่งเกี่ยวดีกว่า”ยิ่งอยู่ที่นี่นานๆ เขาก็ยิ่งเอียนเต็มทีทว่าไม่คิดเลยว่าเฉินเสียนที่อยู่ด้านหลังจะตะโกนเรียกเขาไว้เธออมยิ้มก่อนจะถามว่า “ท่านรู้ใช่ไหมว่าวันนี้คุณชายเหลียนมาที่นี่”ตอนนั
