เซียงซั่นดูเหมือนจะหวาดกลัวในตัวเฉินเสียนมากกว่า ไม่กล้าเข้าใกล้เธอนักและห่างออกไปไม่กี่ก้าว แล้วกล่าวอย่างเคร่งขรึมว่า: “ท่านแม่ทัพได้ยินว่าองค์หญิงอยากไปเอายาบำรุงที่คลังเก็บของ แต่ได้ยินหมอหลวงจากวังบอกว่าร่างกายขององค์หญิงทรงอ่อนแอเกินไป ไม่สามารถใช้ยาบำรุงได้เพคะ มิเช่นนั้นอาจจะเกิดผลไม่ดีได้เพคะท่านแม่ทัพไม่ให้องค์หญิงไปเอายาบำรุง ก็เพื่อตัวองค์หญิงเองนะเพคะ ให้ท่านหมอมาตรวจอาการองค์หญิงก่อนดีกว่านะเพคะ หากร่างกายขององค์หญิงดีขึ้น การใช้ยาบำรุงก็เป็นเหตุสมควร แต่หากร่างกายองค์หญิงไม่ดีขึ้น ก็ต้องรอให้ร่างกายองค์หญิงฟื้นฟูดีแล้วค่อยใช้ยาบำรุงเพคะ”พูดจบ เซียงซั่นก็เรียกให้หมอมาตรวจชีพจรของเฉินเสียนสีหน้าของเฉินเสียนนิ่ง และยื่นมือออกไปให้ตรวจแต่โดยดีหมอครุ่นคิดไปครู่หนึ่ง ส่ายหัวแล้วกล่าวว่า: “ร่างกายขององค์หญิงนั้นอ่อนแอ ทั้งปราณและเลือดก็อ่อนแอเช่นกัน ช่วงนี้ไม่ควรใช้ยาบำรุง รอให้ครรภ์นายหญิงมั่นคงดีก่อน ค่อยดูกันอีกที”เฉินเสียนหัวเราะ ร่างกายของนาง นางรู้ดีว่าเป็นอย่างไรรอจนกว่าครรภ์จะมั่นคงดีแล้ว ของที่เหลียนชิงโจวส่งมาก็คงตกอยู่ในท้องของหลิ่วเหมยอู่หมดแล้วน่ะสิเฉินเสียนกล่าวอย่างเย็นชาว่า: “ลำบากท่านหมอแย่เลย ที่พูดไร้สาระทั้งๆที่เห็นอยู่เช่นนี้ เหนื่อยหรือไม่ แม่นมจ้าวช่วยยกชามาให้ท่านหมอที”85
หมอเก็บอาการไม่ค่อยอยู่ ตอบว่า: “ไม่ ไม่ต้องขอรับ”เซียงซั่นยิ้มเย้ยหยันพร้อมกับ
