ช่วงที่ตั้งครรภ์อยู่นั้น เฉินเสียนรู้ดีว่าไม่ควรใช้แป้ง และเธอเองก็ไม่ได้ชอบเรื่องพวกนี้เช่นกันเข้าออกในจวนแม่ทัพ หากสามารถใช้ใบหน้าใบนี้ต่อกรกับฉินหรูเหลียงและหลิ่วเหมยอู่ได้ ก็มิใช่เรื่องเสียหายตอนนี้ สองคนนั้นพยายามไม่เจอหน้าเธอ แม้แต่ตอนรับอาหารก็เป็นคนละเวลาก่อนออกไป เธอได้เปิดกล่องเครื่องสำอาง แต่ในกล่องมิใช่แป้งสีชาดที่สวยงามหรือเครื่องประดับใดๆ แต่เป็นผงหูจี้ที่บดไว้เมื่อไม่นานมานี้แม่บ้านจ้าวเห็นนางนั่งลงอยู่ข้างๆโต๊ะเครื่องแป้งอย่างเกียจคร้าน และใช้เล็บนิ้วก้อยควักเอาผงแป้งออกมาเล็กน้อยได้ยินว่าหลิ่วเหมยอู่ชอบดีดกู่เจิงและเพลิดเพลินกับฤดูใบไม้ผลิที่ข้างสระนํ้าช่วงที่เฉินเสียนไปนั้นยังเช้าอยู่ ยังไม่เห็นหลิ่วเหมยอู่มา88
เธอนั่งลงในศาลา ฝั่งบริเวณสระนํ้าเป็นสวนดอกซิ่งผืนหนึ่ง ในช่วงนี้ดอกซิ่งกำลังเบ่งบานอย่างอุดมสมบูรณ์และขาวสะอาดเป็นพุ่มๆเหมือนดั่งหิมะที่ตกลงมาบรรยากาศที่นี่ดีจริงๆ เพียงแค่ได้นั่งในศาลาและรับลมฤดูใบไม้ผลิ พร้อมกับชมดอกซิ่งที่กำลังโปรยปรายเหมือนดั่งสายฝน ก็เป็นสิ่งที่น่ายินดีเช่นกันเฉินเสียนไม่ได้นั่งนานนัก ก็เห็นเรือนร่างที่สง่างามกำลังเดินออกมาจากสวนดอกซิ่งซึ่งเป็นหลิ่วเหมยอู่นั่นเอง
89
