ูกของท่านแม่ทัพ”เฉินเสียนกระตุกยิ้มมุมปาก ยังจะดึงดราม่าได้อีกฉินหรูเหลียงอยากจะอธิบายให้หลิ่วเหมยอู่ฟัง เขากำลังจะเอ่ยบางอย่างแต่กลับกลืนมันลงคอไปก่อน และพูดเพียงว่า “เหมยอู่ เจ้าอย่าสนใจเรื่องนี้เลย”“ไหนบอกว่าเด็กไร้เดียงสา…”ฉินหรูเหลียงหันไปทางด้านนอกและกล่าวว่า “นำยาเข้ามา”เฉินเสียนเงยหน้ามองฉินหรูเหลียงทันที ที่แท้เขาก็เตรียมการไว้แล้วนี่เองในไม่ช้าสาวใช้ก็นำถ้วยยาเข้ามา จากนั้นฉินหรูเหลียงจึงเอ่ยอย่างเย็นชาว่า“ให้นางดื่มซะ”ทันทีที่สาวใช้เดินเข้ามาใกล้ขึ้นเรื่อยๆ เฉินเสียนก็ได้กลิ่นแปลกๆ ของยาเธอจำต้องพิจารณาความคิดของฉินหรูเหลียงใหม่เสียแล้วไม่คิดว่านอกจากจะเป็นพวกเหลือเดนแล้ว เขายังเป็นคนใจดำอำมหิตอีกด้วยนึกไม่ถึงเลยว่าเขาตั้งใจจะกำจัดลูกของตัวเองขนาดตอนที่เฉินเสียนย้อนอดีตมาและรู้ว่าในท้องของเธอมีเมล็ดพันธ์ุน้อยๆอยู่เธอยังไม่เคยมีความคิดเช่นนี้เลย!45
นี่คือท้องของเธอ ฉินหรูเหลียงไม่มีสิทธิ์มายุ่ง!มีคลื่นลูกใหญ่โหมกระหนํ่าอยู่ในใจของเฉินเสียน ทว่าใบหน้าของเธอยังคงสงบ เธอเลิกคิ้วขณะมองดูถ้วยที่บรรจุยาสีดำๆ ไว้ในนั้นเฉินเสียนถามออกมาทันทีว่า “นี่คือยาบำรุงหรือ”ฉินหรูเหลียงเม้มริมฝีปากก่อนจะพูดอย่างชัดถ้อยชัดคำว่า “นี่คือยาบำรุงท่านจะดื่มเองหรือจะให้ผู้อื่นป้อน”เฉินเสียนยื่นมือไปรับถ้วยยามาดมก่อนโดยไม่รีบร้อนดื่มเข้าไป จากนั้นจึงหันไปมองหลิ่วเหมยอู่ก่อนจะกล่าวว่า “ขาของเจ้าหายด
