ย้อนกลับไปว่าก่อนหน้านี้ป้ายหมายเลข 39 กับ 40 ได้มรดกไปก่อน แล้วหมายเลข 1 ค่อยได้ตามหลัง… ผนวกกับภาพที่จางอวิ๋นจับร่างวิญญาณกินเป็นขนมขบเคี้ยวเมื่อครู่… สมองของเขาก็ประมวลผลอย่างรวดเร็ว
เขามองจางอวิ๋นด้วยสายตาตื่นตะลึงระคนหวาดหวั่น “เจ้า… เจ้าสังหารเจ้าสำนักหนานไห่อย่างนั้นรึ?”
“สมเป็นเจ้าสำนักหนานซาน ปฏิภาณไหวพริบเลิศล้ำยิ่งนัก! ใช่แล้ว… ข้าเป็นคนส่งเจ้าสำนักหนานไห่ไปปรโลกเองแหละ!”
จางอวิ๋นยักไหล่พลางฉีกยิ้มกว้าง “กว่าจะจัดการลงได้ ก็เล่นเอาเหนื่อยหอบเหมือนกันนะเนี่ย!”
“เหลวไหล...”
พอได้รับการยืนยัน เจ้าสำนักหนานซานก็อ้าปากค้าง ดวงตาแทบถลนออกจากเบ้า
ไอ้ผู้อาวุโสเก้าตัวตลกแห่งสำนักหลิงเซียนผู้นี้น่ะหรือ… สังหารเจ้าสำนักหนานไห่?
นี่มันเรื่องตลกพรรค์ไหนกัน!
เจ้าคนวิปลาสตรงหน้ามีพลังเพียงแค่ระดับจินตาน จะไปสังหารเจ้าสำนักหนานไห่ที่เป็นถึงยอดฝีมือระดับหยวนอิงขั้นสูงได้อย่างไร?
“พล่ามไร้สาระ!”
โทสะแล่นริ้วขึ้นสมองจนไม่อาจสะกดกลั้น เจ้าสำนักหนานซานระเบิดพลังปราณธาตุวายุออกมาอย่างเกรี้ยวกราด บรรยากาศรอบด้านบิดเบี้ยวด้วยแรงกดดันมหาศาล
“วันนี้แหละ… ข้าจะล้างแค้นให้ผู้อาวุโสห้า ผู้อาวุโสหก และผู้อาวุโสเจ็ด ที่ต