เฉินเสียนก็แค่พูดไปอย่างนั้นเอง ไม่คิดว่าเหลียนชิงโจวจะคิดเป็นจริงเป็นจังขนาดนั้นในที่สุดพิธีแต่งงานอันใหญ่โตหรูหราของฉินหรูเหลียงกับหลิ่วเหมยอู่ก็ผ่านไปอย่างครึกครื้นรื่นเริงตลอดเวลาสามวันเป็นที่กล่าวขานไปทั่วทั้งเมืองตลอดงานเลี้ยงสามวันนี้มีผู้คนมารอดื่มเหล้าเรียงเป็นแถวยาวอยู่ด้านนอกฉินหรูเหลียงกับหลิ่วเหมยอู่ไม่ได้มาปรากฏตัวเลยตลอดทั้งงาน แต่จวนแม่ทัพก็ยังคงต้อนรับแขก ซึ่งไม่ว่าจะมีมากี่คนที่นี่ก็ต้อนรับขับสู้อย่างเต็มที่เฉินเสียนได้ยินมาว่าฉินหรูเหลียงได้รับการปูนบำเหน็จรางวัลมาไม่น้อยเลยนับตั้งแต่ชนะสงครามกลับมา ทว่าคราวนี้เขาคงต้องสูญเสียทุกอย่างแน่แล้วเฉินเสียนกลับที่ลานเล็กๆ ที่นางเคยอาศัยอยู่ มันดูทรุดโทรมทั้งภายในและภายนอก เพียงแต่ว่าช่วงสามวันนี้ที่จวนแม่ทัพมีงานยุ่ง เธอจึงจำต้องอยู่ที่นี่ไปพลางๆ ก่อนนอกจากนี้เมื่อแม่บ้านจ้าวที่อยู่ในจวนแม่ทัพเห็นว่าเฉินเสียนกำลังตั้งครรภ์นางจึงแอบนำผ้าห่มของตนเองมาให้เธอเพิ่มอีกสองสามผืนแม่บ้านจ้าวพยายามพูดโน้มน้าวด้วยความหวังดี “รอประเดี๋ยวองค์หญิงลองไปคุยกับท่านแม่ทัพดีๆ เถิดเพคะ เมื่อท่านแม่ทัพเห็นหน้าบุตรท่านอาจจะยอมโอนอ่อนให้องค์หญิงบ้าง”40
เฉินเสียนชะงักไปนิดหนึ่ง “เจ้ารู้ได้อย่างไรว่าข้าท้อง”แม่บ้านจ้าวตอบว่า “โธ่ ตอนนี้ไม่ใช่แค่บ่าวที่รู้เพคะ ผู้คนทั้งเมืองหลวงต่างก็รู้กันหมด! ครั้งนี้องค์หญิงไม่เพียงแต่ทำลายงานมงคลของท่านแม่ทั
