พ แต่ยังทำให้จวนของท่านแม่ทัพกลายเป็นที่หัวเราะเยาะสนุกปากของคนทั้งเมือง นี่มันเป็นหายนะครั้งใหญ่จริงๆ!”เฉินเสียนจำได้ว่าเธอไม่เคยพูดถึงเรื่องตั้งครรภ์เลย เรื่องนี้จะต้องออกมาจากปากเปราะๆ ของเหลียนชิงโจวแน่ๆ!หมอนั่นกลัวว่าเธอจะแอบประหัตถ์ประหารเด็กคนนี้อย่างลับๆ ขนาดนั้นเลยหรือหลังจากช่วงเวลาสามวันที่ครึกครื้นผ่านพ้นไป จวนแม่ทัพก็เงียบเหงาขึ้นมาถนัดตาก่อนที่ทุกคนจะได้ผ่อนคลายจิตใจจากละครตลกเรื่องนี้ ในเช้าวันที่สี่ ความเงียบสงบภายในลานเล็กๆ ที่ซ่อมซ่อของเฉินเสียนก็พังทลายลงในตอนนั้นเฉินเสียนยังคงนอนหลับสนิทแม้ว่าลานเล็กๆ แห่งนี้จะครํ่าครึ แต่เฉินเสียนเป็นคนที่ค่อนข้างปรับตัวเก่งเพราะมีประสบการณ์มาก่อน ก่อนหน้านี้ตอนที่ถ่ายภาพยนตร์แล้วต้องนอนในเรือนกระจกสภาพยังแย่กว่านี้ตั้งเยอะเธอคือคนที่ทำงานหนักและมีความอดทนมากที่สุด ขอเพียงแค่ได้พักผ่อนจิตใจอย่างเต็มที่เธอก็จะมีแรงลุกขึ้นมาทำสิ่งต่างๆ ในวันรุ่งขึ้นสาวใช้คนหนึ่งบุ่มบามเปิดประตูเข้ามาจนทำให้เฉินเสียนตกใจตื่น เธอดีดตัวลุกขึ้นนั่งและถามอย่างงัวเงียว่า “จะถ่ายต่อแล้วเหรอ นี่เพิ่งจะกี่โมงเอง ฉันรู้สึก41
เหมือนเพิ่งจะหลับไปไม่ถึงสอง…” เธอลืมตาขึ้นอย่างสะลึมสะลือและเห็นชายร่างสูงใหญ่กำยำเดินเข้ามาพอดีเมื่อพูดมาถึงตรงนี้ แล้วคำพูดสองพยางค์สุดท้ายที่ติดอยู่ที่ปากก็หลุดออกมา “ชั่วโมง”ระดับความโกรธหลังตื่นนอนนั้นแตกต่างกันไปขึ้นอยู่กับแต่ละ
