ไม่แค่นั้น… ขณะที่เฉินเสียนเพิ่งนั่งลงข้างๆ เหลียนชิงโจว พ่อบ้านก็เดินเข้ามาหาด้วยสีหน้ากลัดกลุ้มแล้วเอ่ยเบาๆ อย่างลำบากใจ “องค์หญิง เดิมทีท่านแม่ทัพไม่ได้สั่งให้จัดงานเลี้ยงสามวันนะพะยะค่ะ…”เฉินเสียนเอ่ยอย่างไม่แยแสว่า “อย่างไรเสียก็เป็นงานสมรสของท่านแม่ทัพงานมงคลที่สำคัญเช่นนี้จะไม่เฉลิมฉลองได้อย่างไร”พ่อบ้านลังเล “แต่ค่าใช้จ่าย…”“ไม่เห็นเป็นไร ครอบครัวของฉินหรูเหลียงมีทรัพย์สมบัติมากมาย ไม่สนใจเงินเพียงแค่นี้หรอก”พ่อบ้านยังกล่าวต่อว่า “อย่างไรเรื่องนี้ก็ควรปรึกษากับท่านแม่ทัพก่อนนะพะยะค่ะ”เฉินเสียนหรี่ตามองเขาและเอ่ยอย่างเย็นชา “ตอนนี้เขากำลังยุ่งอยู่กับการปลอบโยนหลิ่วเหมยอู่ สมควรแล้วหรือที่เจ้าจะไปรบกวน สิ่งที่ข้าพูดมันไม่สำคัญรึ”พ่อบ้านรีบตอบว่า “บ่าวไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้น”เฉินเสียนจึงกล่าวว่า “เจ้าอยากจะไปปรึกษากับฉินหรูเหลียงก็ตามใจเจ้า ถึงอย่างไรข้าก็พูดไปแล้ว หากเขาจะเปลี่ยนใจเขานั่นแหละจะเสียใจภายหลัง คนที่จะเสียหน้าไม่ใช่ข้าแต่เป็นเขา แล้วอย่าหาว่าข้าไม่เตือนเจ้า เวลานี้ระวังจะเจอเคราะห์เข้าละ”36
แน่นอนว่าฉินหรูเหลียงยังคงอารมณ์เสียมากพ่อบ้านกล่าวว่า “บ่าวเข้าใจแล้ว” เขาไม่ได้รีบไปพบฉินหรูเหลียง ทว่ารีบไปจัดการค่าใช้จ่ายสำหรับสามวันข้างหน้านี้ให้เรียบร้อยเสียก่อนในที่สุดเฉินเสียนก็มีเวลาและเริ่มรับประทานอาหารอย่างช้าๆ และเป็นกิจจะลักษณะทุกคนล้วนเป็นผู้ที่มีฐานะ ไม่ว
