้ชีวิตหลังจากนี้อย่างสบายๆ และเป็นอิสระก็ได้แต่เธอไม่ได้ใจกว้างขนาดจะยอมหายตัวไปอย่างคนจนตรอกแล้วปล่อยให้หลิ่วเหมยอู่กับฉินหรูเหลียงได้อยู่ด้วยกันอย่างชื่นมื่นในครรภ์ของเธอยังมีเมล็ดพันธ์ุอีกหนึ่งเมล็ด เพียงแค่เฉินเซียนคิดว่าเมล็ดพันธ์ุนี้จะเติบโตขึ้นเธอซึ่งยังไม่เคยได้สัมผัสกับผู้ชายอย่างจริงๆ จังๆ จึงนึกไม่ถึงว่าการย้อนมายังอดีตในครั้งนี้เธอจะข้ามขั้นตอนที่สำคัญนี้ไปแล้วกลายเป็นแม่คนเสียอย่างนั้น!จากนี้ไปเธอจะต้องรับผิดชอบลูกติดคนนี้ไปตลอดหรือ38
เรื่องนั้นช่างมันเถอะ แต่ว่านางจะหายีนที่ดีกว่านี้ให้เด็กคนนี้ไม่ได้หรือ แย่ชะมัดที่เป็นฉินหรูเหลียงเวรกรรมแท้ๆ!เฉินเสียนเอ่ยอย่างท้อใจว่า “ข้าทำอะไรได้อีกล่ะ จะปล่อยให้เด็กกำพร้ากับมารดาที่เป็นหม้ายใช้ชีวิตร่อนเร่พเนจรไปเรื่อยๆ ได้หรือ ในเมื่อข้าแต่งงานกับฉินหรูเหลียง ข้าคงต้องอยู่ที่นี่ไปพลางๆ ก่อน ทุกๆ วันไม่มีอะไรนอกจากขยะแขยงพวกเขาสองคน หรือถ้าหย่ากันข้าก็ต้องได้ทรัพย์สินของครอบครัวครึ่งหนึ่งไม่อย่างนั้นข้าจะเอาเงินที่ไหนมารักษาใบหน้าที่เสียโฉม จะเอาเงินที่ไหนไปเที่ยวเล่นกับหนุ่มรูปงาม”เหลียนชิงโจวไม่รู้จะหัวเราะหรือร้องไห้ดี “องค์หญิงจะต้องคิดถึงตัวเองก่อน”เห็นได้ชัดว่าเขาไม่คิดว่านี่จะเป็นทางออกที่ดี แต่จนถึงตอนนี้ดูเหมือนว่ามีเพียงวิธีนี้เท่านั้นเฉินเสียนเอียงศีรษะและครุ่นคิดจนวุ่นอยู่ครู่หนึ่ง “ถ้างั้นก็จัดการเด็กก่อนจากนั้นค่อยห
