ไรนางอีกทีสิ!”“ได้ วันนี้ข้าจะทำให้ท่านได้เห็น” เฉินเสียนเอ่ยพลางหันไปคว้าเชิงเทียนสีแดงที่วางอยู่บนโต๊ะและเดินเข้าไปหาหลิ่วเหมยอู่หลิ่วเหมยอู่ตกใจจนผวา ขณะที่มองเฉินเสียนซึ่งกำลังจ้องมองมาที่ตนเองด้วยดวงตาที่ดำมืดรวมถึงท่าทีที่สงบเยือกเย็นและมีเหตุผลแต่น่ากลัวนั้นนางก็กรีดร้องเสียงแหลมถ้าไม่มีใครเข้ามาห้าม ผู้หญิงบ้าคนนี้ต้องลงมือจริงๆ แน่!ฉินหรูเหลียงจะไม่ยอมให้เฉินเสียนลงมือกับหลิ่วเหมยอู่อีกแน่! ถ้านางไม่กลัวตายก็ลงมือมาเลย!ขณะที่สถานการณ์กำลังตึงเครียดจวนจะระเบิด ผู้ที่อยู่นอกห้องจัดงานเห็นท่าไม่ดีจึงรีบเข้ามาเกลี้ยกล่อม “องค์หญิงอย่าทรงหุนหันพลันแล่น! ถึงอย่างไรวันนี้ก็เป็นวันมงคล ถอยออกมาเถิด! ถอยออกมา! ท่านแม่ทัพก็ระงับอารมณ์เถอะขอรับองค์หญิงกำลังทรงพระครรภ์อยู่!”คนเหล่านี้ได้ดูละครมามากพอแล้ว ขืนยังดูต่อคงได้เห็นฉากฆาตกรรมเป็นแน่เฉินเสียนถูกแขกผู้หญิงที่มาร่วมงานลากออกไปประโยคสุดท้ายที่ได้ยินทำให้ฉินหรูเหลียงกับหลิ่วเหมยอู่ยืนนิ่งงันอยู่อย่างนั้นมีใครบางคนรีบบอกฉินหรูเหลียงว่า “แม่ทัพฉินรีบพานายหญิงน้อยไปรักษาบาดแผลเถิดขอรับ”33
หลิ่วเหมยอู่กำลังรู้สึกสั่นคลอน แม้จะยืนก็ยังยืนแทบไม่ไหว ฉินหรูเหลียงกลับมาหานางและประคองนางไปที่สวนหลังจวนอย่างรีบร้อนพร้อมกับสั่งให้คนรีบไปตามหมอมาหลังจากนั้นทั้งคู่ก็ไม่ได้กลับมาปรากฏตัวที่ห้องโถงด้านหน้าอีกเลยงานแต่งที่จัดอย่างดีสุดท้ายกลับจบลง
